Όταν ζεις μέσα στο γκρίζο, νιώθεις την ανάγκη να το διώξεις από πάνω σου!

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

683

Η εικαστικός Τζούλια Ανδρειάδου, με αφορμή την ατομική της έκθεση «Τα όνειρα» στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας (ΜΙΕΤ), μιλά στην «Α»

Συναντήσαμε την κ. Τζούλια Ανδρειάδου στο ατελιέ της στο Κολωνάκι, λίγες μέρες πριν τα εγκαίνια της ατομικής της έκθεσης στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας (ΜΙΕΤ), και απάντησε στις ερωτήσεις μας. Η κ. Ανδρειάδου είναι μια πολύπλευρη προσωπικότητα, εικαστικός, που εργάστηκε στα νεανικά της χρόνια ως μακιγιέζ γνωστών Ελλήνων και ξένων ηθοποιών, σύζυγος του σκηνοθέτη Γιώργου Σταμπουλόπουλου και αδελφή της ποιήτριας Κοραλίας Θεοτοκά. Από τα έργα της δεκαετίας του ’60 εστιάζει στη μοναχικότητα των ανθρώπων, στη μελαγχολία που εκπέμπουν τα κτίρια μιας μεγαλούπολης, στο αστικό τοπίο ως περιβάλλον. Μετά από παρατήρηση τουλάχιστον τριάντα ετών, τα έργα της παρουσιάζουν τις αλλαγές του αστικού χώρου και της ανθρώπινης ψυχολογίας.
c681116f-51e9-413e-bb72-5ad948c0b826
– Η ζωγραφική σας κινείται ανάμεσα στην άρνηση για τον καθημερινό, αλλοτριωμένο χώρο που ζούμε και στην ποιητική διάστασή του. Πώς το εκλαμβάνετε αυτό και πώς το αποτυπώνετε στα έργα σας;
Όταν μιλάμε για αλλοτριωμένο χώρο ας συμφωνήσουμε ότι έχουμε κατά νου την εικόνα μιας Ελλάδας μεταλλαγμένης, όχι σταδιακά, όπως πιθανόν συνέβη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο σε πολλές χώρες, αλλά που ήρθε ως καταιγίδα και σάρωσε ό,τι προϋπήρχε, δίνοντας βιαστικές λύσεις, σχεδόν σε κατάσταση πανικού, ή, για να ακριβολογούμε, σύμφωνα με το γνωστό ελληνικό «άντε να τελειώνουμε»! Δεν εξέλαβα, λοιπόν, την αλλοτρίωση του χώρου! Αυτή μας εξέλαβε και πιστεύω μας αιφνιδίασε, και κάποιοι διορατικοί, αν και βλέπαμε την ταχύτατη αλλοτρίωση, δεν μπορέσαμε ν’ αντιδράσουμε! Όμως, προσωπικά σε μένα βγήκαν εικόνες μέσα από μια ποιητική διάσταση, επειδή έτσι μού προκύπτουν.
– Είχατε περιβαλλοντικά ερεθίσματα από το 1977, πολύ πριν αφυπνιστεί η ανθρωπότητα για τα θέματα αυτά, και τα μεταφέρατε στην τέχνη σας. Μιλήστε μας για το πώς οδηγηθήκατε σε αυτές τις σκέψεις σε τόσο νέα ηλικία;
Υπάρχει σε ορισμένους καλλιτέχνες κάτι απροσδιόριστο. Συνήθως το ονομάζουμε διαίσθηση, ή διορατικότητα! Ανήκω σε αυτούς που προτρέχουν της εποχής τους και αυτό φαίνεται στα έργα μου με την πρώτη ματιά, γιατί γράφω πάντα τη χρονολογία. Όμως, πέρα απ’ αυτό, το 1976 ήταν μια χρονιά που έφερε στη ζωή μου τα πάνω κάτω, και όταν ζεις μέσα στο γκρίζο νιώθεις την ανάγκη να το διώξεις από πάνω σου!
Έβλεπα μέσα μου και έξω το γκρίζο, εννοώ μια πόλη –την γενέθλια πόλη– να ασφυκτιά στο τσιμέντο και στον υπερπληθυσμό, που όμως κάθε άλλο παρά αφυπνισμένος έδειχνε! Η σύντομη εμπειρία μου από το Παρίσι του 1960 μού είχε ανοίξει άλλους ορίζοντες, συγκρίσεις και ερωτηματικά, γιατί αυτή η όμορφη χώρα των 9.000 χρόνων –αν την υπολογίσουμε από τη Νεολιθική περίοδο– να μεταλλάσσεται με τόσο γρήγορους ρυθμούς!
15b943d5-1744-4343-8b20-aa710512a2a5
– Χρονικά πώς χωρίζετε τα έργα σας σε ενότητες, και τι αντιπροσωπεύει η κάθε μια;

Οι ενότητες ξεκινάνε από το πρώτο τελάρομα σε διαστάσεις που έχω ως εικόνες στο μυαλό μου. Ουσιαστικά, πρόκειται για εμμονές που δεν γνωρίζω ακριβώς πώς θα ολοκληρωθούν! Αυτό αντιπροσωπεύουν οι ενότητες: τις εμμονές μου! Που σημαίνει ότι χωρίζονται τη στιγμή που θα πω «ως εδώ ήταν». Που σημαίνει κάποιες παραλλαγές πάνω σε μια θεματική ενότητα! Αρκετές φορές επανέρχομαι και μπορεί να επιζωγραφίσω ή και να καταστρέψω έργα μου, αλλά συνήθως μετά από μια έκθεση χρειάζομαι ένα διάλειμμα! Αφήνω πίσω συνειδητά τη σειρά που τελείωσα και αφήνομαι στο να ξεκινήσω σχεδόν ασυνείδητα μια άλλη!

H εικαστικός συνομιλεί με τη Ζέτα Τζιώτη
H εικαστικός συνομιλεί με τη Ζέτα Τζιώτη
– Σίγουρα στο πέρασμα του χρόνου η δουλειά σας έχει ωριμάσει. Έχει αλλάξει η τεχνοτροπία σας; και τι υλικά έχετε χρησιμοποιήσει στους πίνακές σας;
 Η τεχνοτροπία μου και το υλικό βρίσκονται στη διαδρομή· εξελίσσονται. Δεν μ’ ενδιαφέρει η όποια μόδα κυκλοφορεί, είτε εγχώρια είτε εισαγόμενη! Ξεκίνησα με κάρβουνο, λάδι, και τα καθιερωμένα υλικά. Από το 1966, δουλεύω κυρίως ακρυλικά.
– Τι σημαίνει για εσάς η «γενιά του Πολυτεχνείου»; Πόσο δύσκολο ήταν να είσαι καλλιτέχνης την περίοδο της δικτατορίας;
Η ερώτηση έχει απαντηθεί τόσες πολλές φορές από τόσους πολλούς! Το έργο μου «Άνθρωποι στον δρόμο» νομίζω δίνει τη δική μου απάντηση.
– Πως χαρακτηρίζετε στις μέρες μας την αδράνεια του ελληνικού λαού και την αμήχανη στάση των διανοουμένων;
Αυτή ειδικά η ερώτηση έχει ξοδέψει αμέτρητη φαιά ουσία σε αναλύσεις, που καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα, από σοβαρούς αναλυτές μέχρι γελοίους παρουσιαστές! Η κοινωνία των ΜΜΕ στην Ελλάδα ηδονίζεται να μηρυκάζει επί χρόνια τα ίδια και τα ίδια ονόματα, επί παντός προβλήματος, οπότε «η αδράνεια ή η αδιαφορία» που καταλογίζεται στους σκεπτόμενους είναι μια υπεκφυγή των κρατούντων!
 78e24c2e-05a0-41f1-8a44-a67aa4c00b90
– Μιλήστε μας για την ατομική σας έκθεση που οργανώνεται στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας (ΜΙΕΤ) και τη δωρεά των έργων σας.
«ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ» ξεκίνησα να τα δουλεύω το 2000. Στο ΕΛΙΑ – ΜΙΕΤ δώρισα πρώτα το αρχείο της αδελφής μου Κοραλίας Θεοτοκά και στη συνέχεια το δικό μου από τεκμήρια ζωγραφικής, γραπτών κειμένων, κ.λ.π. Επίσης, δώρισε το κινηματογραφικό του αρχείο ο άνδρας μου, Γιώργος Σταμπουλόπουλος. Μας εντυπωσίασε η συνεργασία και η συνέπεια με την οποία δουλεύουν! Δώρισα μια επιλογή έργων μου στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας (ΜΙΕΤ) ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο και για κάποιους προσωπικούς μου. Πριν από λίγους μήνες έστειλα την πρότασή μου «ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ» στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας. Είδαν τα έργα, αλλά πιστεύω πως γνώριζαν ήδη πολλά από το αρχείο μου. Τους ευχαριστώ όλους και όλες!
Αν και είναι μικρή έκθεση, την θεωρώ τιμητική και χαίρομαι που θα κρατήσει δύο μήνες, για να την βλέπει αυτός ο ιδιαίτερος κόσμος του ΜΙΕΤ! Θα χαρώ να σας δω εκεί…
Info
24 Μαΐου – 23 Ιουλίου
Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας / Βιβλιοπωλείο, Αμερικής 13
Τηλ. 210 36 14 143
www.miet.gr
www.andriadou.gr
Who is Who
Η Τζούλια Ανδρειάδου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Είναι κόρη του Δημητρίου Ανδρειάδη (1896 – 1970) και της Ελένης Στεφάνου (1905-1993), από την Κωνσταντινούπολη και τον Πόντο (Σαμψούντα) αντίστοιχα, και αδελφή της ποιήτριας Κοραλίας Θεοτοκά.
Από το1956 ως το 1959 εργάσθηκε στις Γραφικές Τέχνες (Χ. Καρμίρη) φοιτώντας παράλληλα, τα απογεύματα, στη Σχολή Ζωγραφικής του Κ. Ηλιάδη.
Το 1959 πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία Ζωγραφικής του Andre Lhote και γαλλική γλώσσα στη Σορβόννη. Το 1960 έγινε δεκτή στην Ecole des Beaux-Arts, με δάσκαλο τον M. Brianchon, και παράλληλα φοίτησε σε σχολή προσωπολογίας στο Παρίσι.
Η συμμετοχή της στον ελληνικό εικαστικό χώρο ξεκίνησε το 1960 με την ΣΤ’ Πανελλήνιο. Έχει κάνει δεκατέσσερεις ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (1968-1999). Από το 1960 έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από εκατό ομαδικές εκθέσεις (Ελλάδα) συμπεριλαμβανομένων των Πανελληνίων (1960, 1963, 1967, 1971, 1987), και την 3ème Biennale des Jeunes (Paris, 1963) και Lapeinture Grecque 1968–88 (Brussels, 1988).
Από το 1960 ως το 1971 εργάστηκε ως μακιγιέζ σε ελληνικές και ξένες ταινίες. Το 1976 – 77 παρακολούθησε Ιστορία της Τέχνης στην ΑΣΚΤ με τη Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.
Έχει γράψει και εικονογραφήσει τέσσερα βιβλία για παιδιά. Έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλα λογοτεχνικών βιβλίων, εκδόσεων του Πανεπιστημίου Κρήτης και βιβλίων για παιδιά. Έχει συνεργαστεί εικαστικά σε πολλά τεύχη του περιοδικού «Η λέξη».
Έργα της υπάρχουν σε διάφορες συλλογές (Εθνική Πινακοθήκη, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας, Υπουργείο Πολιτισμού, Υπουργείο Αιγαίου, Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών, Μουσείο της πόλεως των Αθηνών, Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, Πινακοθήκη Αγρινίου, Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης της Ρόδου κ.α.).
Το Αρχείο της Τζούλιας Ανδρειάδου από το 2011 βρίσκεται στο ISET (Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης) και στο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ (Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο – Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης). Επίσης, το 2011 δώρισε στο ΜΙΕΤ κάποια έργα της αντιπροσωπευτικά της πενηντάχρονης πορείας της και συνεχίζει τη δωρεά της.
Εκθέτει ατομικά τα έργα της από το 1968 ενώ συμμετέχει σε ομαδικές εκθέσεις από το 1960.
Το 2003 – 2013 συνεργάστηκε με την γκαλερί «Αστρολάβος – artlife».
Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αξία, στο φύλλο του Σαββάτου 21-5-2016.

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια