Τάσος Μισούρας: «Ονειρευόμαστε τη ζωή και η ζωή μας ονειρεύεται» [Pics]

O Τάσος Μισούρας μιλά στην «Α» και μας ξεναγεί στον «θαυμαστό κόσμο» των έργων του

682

Τα έργα του Τάσου Μισούρα δεν περνάνε ποτέ απαρατήρητα. Όταν βρίσκεται κανείς μπροστά στους πίνακές του, μοιάζει σαν να πέρασε μια πύλη που τον οδηγεί από την πραγματικότητα στον χώρο του παραμυθιού, της φαντασίας. Νιώθει όπως ένιωθε η Αλίκη όταν βρέθηκε στη «Χώρα των θαυμάτων». Αυτό που κάνει ενδιαφέρουσα τη ζωγραφική του είναι ακριβώς αυτό το παιχνίδι με τη φαντασία.

Κώστας Ευριπίδης, Ειρήνη Ευριπίδου, Τάσος Μισούρας, Νάσια Ευριπίδου

Συνέντευξη στην Ειρήνη Πιτσόλη

Είναι η αναστάτωση που προκαλεί κάθε του έργο, συνδυάζοντας το ονειρικό, το ουτοπικό, το συμβολικό, το τρισδιάστατο και το δισδιάστατο, ογκώδεις μορφές και επίπεδες επιφάνειες, προκαλώντας το βλέμμα του θεατή και υποδηλώνοντας πως η ζωγραφική του δεν είναι ούτε η απεικόνιση της πραγματικότητας, ούτε μια ονειρική οπτασία, αλλά ένας οπτικός και νοητικός μηχανισμός που κατασκευάζει εικόνες όχι για να γοητεύει ή να αιχμαλωτίζει, αλλά για να αναστατώνει.

Στην έκθεση με τίτλο «Fluid Frames», που παρουσιάστηκε στη γκαλερί Ευριπίδη, ο Τάσος Μισούρας παρουσίασε στο κοινό για ακόμη μία φορά έργα που «σωματοποιούν» την αλήθεια και τον μύθο μέσα από ένα κρεσέντο συναισθημάτων, που προσδίδει στα έργα του την αφηγηματική δύναμη των παραμυθιών.

Τάσος Μισούρας-Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα

Και για μία ακόμη φορά ο «Τιμ Μπάρτον της ζωγραφικής», όπως τον χαρακτηρίζει ο αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης και Θεωρίας του Πολιτισμού, Θανάσης Μουτσόπουλος, κέρδισε τις εντυπώσεις.
Στον απόηχο αυτής της έκθεσης, που δέχθηκε τις θερμές κριτικές κοινού και ειδικών, μιλήσαμε με τον Τάσο Μισούρα και του ζητήσαμε να μας ξεναγήσει στον «θαυμαστό κόσμο» των έργων του.

– Ως προς τι είναι «ρευστά» τα πλαίσια που παρουσιάσατε στην ομώνυμη έκθεση; Ως προς το μήνυμα που θέλετε να δώσετε στον θεατή;

– Ως προς τη ρευστότητα των πλαισίων και τις εύθραυστες ισορροπίες ανάμεσα στις ζωγραφικές διαλέκτους, τα ασαφή όρια των εικαστικών τεχνών και των μεταξύ τους ζυμώσεων. Της αντίληψης της πραγματικότητας και της φαντασίας, των πλαισίων της ζωγραφικής δράσης και της διάχυσης της αφήγησης σε παρακείμενα έργα. Την έννοια του χρόνου σε μια αφηγηματική δομή.

– Ποιες ήταν οι αντιδράσεις του κοινού που είδε τα έργα;

– Ποικίλες.

– Τι εμπειρία αποκομίσατε από αυτή την έκθεση;

– Πολύ θετική.

«Οι εικόνες μου περνούν την πύλη ενός άλλου κόσμου, σιωπηλά, και κατατίθενται στους λευκούς μουσαμάδες η μία πάνω στην άλλη, αναζητώντας ερμηνεία στο βλέμμα των θεατών»

– Οι πίνακές σας χαρακτηρίζονται από την πολυσημία των εικόνων και έχουν στοιχεία παραμυθιού. Ποια είναι τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε στο κοινό σας;

– Το έργο μου δεν είναι διδακτικό, δεν περνάω μηνύματα. Δεν χτυπάω την καμπάνα κανενός. Οι εικόνες μου περνούν την πύλη ενός άλλου κόσμου, σιωπηλά, και κατατίθενται στους λευκούς μουσαμάδες η μία πάνω στην άλλη, αναζητώντας ερμηνεία στο βλέμμα των θεατών. Σ’ αυτό αντανακλώνται και απ’ αυτό περιμένουν ένα νεύμα.

Έργο του Τάσου Μιοούρα

– Τα έργα σας έχουν έντονο φαντασιακό στοιχείο. Τι μπορεί να ερεθίσει τη φαντασία σας;

– Ονειρευόμαστε τη ζωή και η ζωή μας ονειρεύεται.

– Η ζωγραφική είναι ποίηση με εικόνες;

– H ζωγραφική είναι η δεύτερη μητρική γλώσσα του ανθρώπου. Είναι η γλώσσα με την οποία πρωταρχικά εικονοποιεί έννοιες και προσδιορίζει εαυτόν ανάμεσα στους άλλους. Τα όρια της επιφάνειας που ιχνογραφεί είναι τα όρια της γλώσσας του, τα όρια του κόσμου του. Το ίχνος που αφήνει η μετακίνηση ενός σημείου (της μύτης της γραφίδας) είναι βασική διαπολιτισμική γλώσσα επικοινωνίας. Με τη γλώσσα δυνητικά μπορείς να κάνεις ποίηση.

 

– Μαθητεύσατε κοντά σε μεγάλους ζωγράφους, όπως ο Μυταράς, ο Cremonini και ο Μόραλης. Θεωρείτε ότι άσκησαν επιρροή στο έργο σας;

– Άλλοι πιο άμεσα, άλλοι πιο έμμεσα. Σε όλους οφείλεις κάτι. Οι πιο επιδραστικοί δάσκαλοι είναι αυτοί που έχουν «απαγάγει» το πνεύμα και τη φαντασία μας. Αυτούς των οποίων τα έργα σκεφτόμαστε και κοιτάμε κάθε μέρα. Μπορεί να έχουν πεθάνει χρόνια πριν, αλλά συνεχίζουν να μας διδάσκουν. Στοιχειώνουν τις εμμονές και τις επιθυμίες μας. Μας παρακολουθούν από τους σιωπηλούς τοίχους των μουσείων.

– Η εμπορική αξία ενός έργου πιστοποιεί και την καλλιτεχνική σε όλες τις περιπτώσεις;

– Η μεγάλη τέχνη αντέχει στον τρικυμισμένο ωκεανό του χρόνου. Η εμπορική αξία ενός έργου είναι συμβολική, κυμαινόμενη, υποκειμενική και επιρρεπής σε συνθήκες. Είναι μια σύμβαση. Ο χρόνος είναι το απόλυτο φίλτρο. Οι σπουδαίοι καλλιτέχνες ζυγίζονται στη ζυγαριά του χρόνου και δεν βγαίνουν ελλιποβαρείς ή κάλπικοι.

Έργο του Τάσου Μισούρα

Σε ποια ηλικία αποφασίσατε να γίνετε ζωγράφος και ποια ήταν η αντίδραση της οικογένειάς σας;

– Όταν απέτυχα στις εξετάσεις της Νομικής, η οικογένειά μου συγκατατέθηκε προ της απειλής να γίνω ναυτικός και να μπαρκάρω.

– Πώς αισθανθήκατε όταν ολοκληρώσατε το πρώτο σας έργο; Και πότε ήταν αυτό;

– Στη ζωγραφική περνάς από τη σπουδή στο έργο σε βάθος χρόνου, χωρίς να το καταλάβεις. Σαν να ρωτάς ένα παιδί πότε ξεκινά και πότε τελειώνει το παιχνίδι του. Η ζωή του όλη είναι ένα διαρκές παιχνίδι.

– Ποια ήταν η πιο συγκινητική στιγμή στην καριέρα σας;

– Όταν είδα τα έργα μου κρεμασμένα δίπλα σε ζωγράφους που για εμένα ήταν ημίθεοι. Και παραμένουν ακόμη.

– Ποια είναι η σχέση ζωγράφου-συλλέκτη;

– Σχέση έμπνευσης.

– Ποια είναι η σχέση ζωγράφου-θεατή;

– Είναι η σχέση γητευτή και γητευομένου.

– Θεωρείτε ότι η ελληνική Τέχνη μπορεί να περάσει με επιτυχία τα ελληνικά σύνορα;

– Ναι, υπό προϋποθέσεις. Αν υπάρξει σωστή προετοιμασία και υποδομή από όλους αυτούς που πρέπει να στηρίζουν και να προωθούν την Τέχνη, γιατί από αυτήν ζουν. Δηλαδή οι επιχειρηματίες αιθουσών Τέχνης.

– Τι ζωγραφίζετε; Τις αγωνίες σας, τα συναισθήματά σας, τα όνειρά σας;

– Ζωγραφίζω αυτά που κατέχω και αυτά που με κατέχουν.

– Υπάρχουν άλλες μορφές τέχνης που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στο έργο σας, π.χ. η μουσική ή η ποίηση;

– Η μουσική, η λογοτεχνία, η σπουδαία τέχνη των κόμικς, ο κινηματογράφος, η φωτογραφία και οι νέες τεχνολογίες.

– Η κριτική που ακούτε για το έργο σας από κοινό και ειδικούς πώς σας επηρεάζει;

– Ο καλλιτέχνης είναι σ’ έναν ανοιχτό διάλογο με το κοινό του. Και όταν λέμε κοινό, εννοούμε με όλους όσοι διαβάζουν το έργο του. Κριτική, επίσης, σου ασκούν και άλλοι καλλιτέχνες, με το έργο τους, ζώντες και τεθνεώτες. Όλοι αυτοί στους οποίους θεωρείς ότι είσαι υπόλογος με το έργο σου.

– Πώς αισθάνεστε μπροστά σε ένα έργο άλλου ζωγράφου που σας αρέσει;

– Θύμα απαγωγής. Ζήλια. Μαθητής. Κλέφτης. Ακαταμάχητη περιέργεια. Βαθιά συγκίνηση. Παθιασμένη έλξη. Έμπνευση.

– Ποιον ρόλο μπορεί να παίξει το πάθος στη δημιουργία ενός έργου;

– Απόλυτο και καταλυτικό και στη δημιουργία και για την καταστροφή. Πολλά έργα «στραγγαλίζονται» στο βρεφικό λίκνο, ακριβώς με το ίδιο πάθος που εγείρονται. Εξαρτάται από τις συγκυρίες.

– Θεωρείτε ότι ένας ζωγράφος πρέπει να παρουσιάζει συχνά νέα δουλειά στο κοινό του;

– Αν έχει κάτι καινούργιο να πει, ίσως. Ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι σε έναν διαρκή, ζωντανό διάλογο με το κοινό.

Ο Σάββας Γεωργιάδης με τον Τάσο Μισούρα

– Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στο να εκθέτει κανείς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό;

– Είναι η διαφορά τού να γράφεις λογοτεχνία σε μια ανάδελφη γλώσσα, όπως τα ελληνικά, σε σύγκριση με την αγγλική, με την οποία επικοινωνεί ο μισός πλανήτης.

– Σε ποιες περιπτώσεις ένα πρόσωπο μπορεί να σας εμπνεύσει;

– Όταν εμμονικά με βασανίζει. Γοητεύομαι από τις χειρονομίες. Τα χέρια είναι για εμένα εξίσου σημαντικά με τα πρόσωπα. Δίνω παραστάσεις με τις εκφράσεις των χεριών. Πολλές φορές χρησιμοποιώ παλάμες νηπίων σε φιγούρες ενηλίκων. Εκφράζουν αμηχανία και αθωότητα, σε αντίθεση με τα φορτισμένα πρόσωπα.

– Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

– Δουλειά.

– Μιλήστε μας για τη συνεργασία με την Γκαλερί Ευριπίδη.

– Η Νάσια και ο Κώστας Ευριπίδης, βαθιά φιλότεχνοι και συλλέκτες έργων Τέχνης, επέλεξαν τα τελευταία δύο χρόνια να διοχετεύσουν το πάθος τους για την Τέχνη σ’ έναν καταπληκτικό χώρο, φορτισμένο με σημαντική ιστορία: στο παλιό Σπίτι της Κύπρου, όπου είδαν το φως πολλές και σημαντικές εκθέσεις τις προηγούμενες δεκαετίες. Συνεχίζοντας αυτή τη μακρά παράδοση του χώρου, έδωσαν υλική υπόσταση στο όραμά τους, δημιουργώντας μια από τις καλύτερες και πιο σημαντικές αίθουσες Τέχνης της Αθήνας.

Who is who:

Ο Τάσος Μισούρας γεννήθηκε στη Λάρισα τον Φεβρουάριο του 1963. Το 1981 εισάγεται στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Σπουδάζει ζωγραφική µε καθηγητές στο προκαταρκτικό εργαστήριο τον Δηµήτρη Μυταρά και τη Ρένα Παπασπύρου, και στο πρώτο έτος τον Γιάννη Μόραλη, τον Δηµήτρη Κούκο και τον Ζαχαρία Αρβανίτη. Τα υπόλοιπα έτη συνεχίζει µε δάσκαλο τον Δηµήτρη Μυταρά έως την αποφοίτησή του. Είχε αποσπάσει υποτροφίες για όλα τα έτη των σπουδών του. Το 1987, με υποτροφία του γαλλικού κράτους (CROUS), συνεχίζει τις σπουδές του στην Εcole Νationale Superieure des Beaux-Arts στο Παρίσι στο εργαστήριο του Leonardo Cremonini. Έχει παρουσιάσει οκτώ ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές.

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια