Συνομιλούντα συναισθήματα

348

Ατομική έκθεση του Κώστα Λαμπρόπουλου στην αίθουσα τέχνης Αστρολάβος-δεξαμενή

Στην αίθουσα τέχνης Αστρολάβος-δεξαμενή παρουσιάζεται η νέα ατομική έκθεση ζωγραφικής του Κώστα Λαμπρόπουλου, με τίτλο «Συνομιλούντα συναισθήματα». Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 18 Ιουνίου.

Πρόκειται για μια σειρά έργων μεγάλων διαστάσεων σε καμβά, όπου με την έντονα εξπρεσιονιστική γραφή του ο καλλιτέχνης δημιουργεί έναν δικό του προσωπικό κόσμο αισθήσεων και σιωπής. Εσωτερικοί χώροι ασφυκτικά γεμάτοι από τις υπερμεγέθεις φιγούρες. Άνθρωποι με πρόσωπα αχαρακτήριστα, ενίοτε χωρίς μάτια, μύτη, στόμα ή με τα μάτια άλλοτε κλειστά και άλλοτε με βλέμματα που κοιτάζουν μακριά, αποφεύγοντας την άμεση ματιά στον θεατή ή στις υπόλοιπες μορφές της παράστασης. Σαν ο καθένας να είναι κλεισμένος στον κόσμο του. Μαζί και μόνοι. Τα χρώματα που άλλοτε κυμαίνονται σε μια παλέτα θερμών τόνων, με τα κοκκινοπορτοκαλί, κίτρινα και τις ώχρες να δεσπόζουν και άλλοτε σε τόνους του μπλε και της ώχρας, δημιουργούν μια ζεστή ατμόσφαιρα στα έργα του. Το σχέδιο και οι γραμμές έντονα εξπρεσιονιστικές. Τα πρόσωπα μοιάζουν αδρά χαραγμένα, αλλά χαρακτηριστικά διαπνέονται από μια γλυκύτητα, που δημιουργείται από κάποια σβησίματα και μαλακά περάσματα στις τονικότητες περιστασιακά.

Μυστηριώδης δράση

Οι σκηνές που παρουσιάζει ο καλλιτέχνης χωρίζονται σε 2 κατηγορίες: στις απλές εικόνες της καθημερινότητας, όπου άνθρωποι σε ζεύγη ή και περισσότεροι απεικονίζονται είτε μέσα σε κάποιο σπίτι σε απλές καθημερινές στιγμές, τρώγοντας, βλέποντας τηλεόραση κ.λ.π., είτε σε κάποιον εξωτερικό χώρο, μια παραλία ή μια βάρκα να κάνουν κουπί, καθώς και στις σκηνές εκείνες όπου μοιάζει οι μορφές να έχουν μια πιο μυστηριώδη δράση, άλλοτε κρατώντας μεγεθυντικούς φακούς, άλλοτε μια γυάλινη σφαίρα ή έναν φακό με τον οποίο φωτίζουν κάτι σαν να θέλουν να ρίξουν φως σε κάποιο μυστήριο.

Θα μπορούσε κανείς να διακρίνει επιρροές από τα οραματικά και ποιητικά στοιχεία της μεταφυσικής ζωγραφικής και ειδικότερα του υπερρεαλισμού του Giorgio de Chirico, συχνά μέσα από τα στοιχεία-σύμβολα που ενσωματώνει ο καλλιτέχνης στα έργα του, όπως μια προτομή αγάλματος ή κάποιες μορφές με πρόσωπα σαν προσωπείο κούκλας, αλλά κυρίως λόγω των αινιγματικών του συνθέσεων και της αμφισημίας των αντικειμένων.

Σε σχέση με την εξπρεσιονιστική γραφή του καλλιτέχνη, προφανείς είναι οι συνδέσεις με τον γερμανικό εξπρεσιονισμό και ιδιαίτερα με το έργο του Max Beckmann, τόσο σε σχέση με τα πλασίματα των μορφών και τις ασφυκτικά γεμάτες συνθέσεις τους, όσο και με πιο μεμονωμένα στοιχεία των συνθέσεών του, όπως για παράδειγμα η αφήγηση μέσα από τρίπτυχα που παραπέμπουν στις μεσαιωνικές θρησκευτικές παραστάσεις των τρίπτυχων στα τέμπλα των ναών, οι οποίες απαντώνται συχνά και στο έργο του Beckmann, με σύγχρονες αλληγορίες και μορφές καθημερινών ανθρώπων εντός τους.

Απαραίτητη η ενσυναίσθηση

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης αναφέρει σχετικά με την ενότητα αυτή των έργων του:

«Ως καλλιτέχνης θέλω τα έργα μου να συστήνουν ένα περιεχόμενο ενδο-εικονιστικής συναισθηματικής επικοινωνίας. Σε αυτό το περιεχόμενο, με τον τρόπο που απεικονίζω τις ανθρώπινες φιγούρες μεταξύ τους ή σε σχέση με τα πράγματα, εξελίσσεται ένα παιχνίδι συμπαθητικής αναγνώρισης / ανάγνωσης. Σημειώνουμε ότι η συμπάθεια θεωρείται επιφανειακή και μη αντικειμενική ψυχική γλώσσα. Για να ξεφύγει κανείς από τον έντονο υποκειμενισμό που διέπει τη γλώσσα των ψυχικών αποφάσεων / προτιμήσεων, σε επίπεδο συναισθηματικό μιλώντας, χρειάζεται να εμπλουτιστεί η υποκειμενικότητά του με διαισθητικές ικανότητες και την ενσυναίσθηση.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι το συναίσθημα μπορεί να είναι είτε καλός είτε κακός αγωγός στην ανθρώπινη επικοινωνία, προσπαθώ να δείξω στα θέματά μου τον αμφίρροπο τρόπο εμπλοκής του σε κάθε περίπτωση. Το παιχνίδι της συμπαθητικής αναγνώρισης / ανάγνωσης αναπτύσσεται έτσι ως έλλειψη αντικειμενικότητας και κατανόησης του “άλλου” και ως διακαής επιθυμία συνεννόησης με τον “άλλον”. Μεταχειρίζομαι για αυτό τον σκοπό πρόσωπα και πράγματα, κινήσεις, χειρονομίες και νεύματα, τα οποία δείχνουν κλεισμένα στον εαυτό τους, τη φόρμα τους και παράλληλα συγκλίνουν σε ένα εικονιστικό σύνολο που ακυρώνει τη μοναξιά και τη σιωπή των εμπλεκόμενων μερών. Ανάλογα, η μοναχική απασχόληση της σκέψης και της δραστηριότητας με πρόσωπο ή πράγμα από ενδιαφέρον / συναίσθημα και η ενασχόληση με αυτό -ο ορισμός της έγνοιας, με άλλα λόγια- ρυθμίζεται από την “πλαστική νοημοσύνη”».

Διάρκεια έκθεσης: έως Σάββατο 18 Ιουνίου.

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια