Συνεντεύξεις: «Ατίθασα νιάτα» σε γόνιμο διάλογο

Συνέντευξη στην Ειρήνη Πιτσόλη

799

Τέσσερις νέοι εικαστικοί συναντήθηκαν μέσα από διαφορετικά έργα με αφορμή μια ομαδική έκθεση και μας μίλησαν γι’ αυτό

Στις 14 Ιουνίου άνοιξε τις πύλες τις στην γκαλερί Ευριπίδη η έκθεση «Ατίθασα νιάτα». Τέσσερεις νέοι εικαστικοί, ο Κωνσταντίνος Πάτσιος, ο Θεόδωρος Ζαφειρόπουλος, ο Μάρτιν Ντόνεφ και η Μαριάνα Κατσουλίδη συναντιούνται και μέσα από διαφορετικά έργα, με κάποια κοινά στοιχεία, δημιουργούν έναν πολύ εποικοδομητικό διάλογο. H έκθεση διήρκεσε μέχρι της 23 Ιουλίου.

Συνάντησα τους τέσσερεις καλλιτέχνες και τους ζήτησα να μας «ξεναγήσουν» στην έκθεση απαντώντας σε κάποια ερωτήματα.

Τα νιάτα είναι «ατίθασα»;

 Σε αυτό το ερώτημα η απάντηση είναι κοινή. Ο τίτλος περιέχει σαρκασμό και ειρωνεία. Σαρκασμό και προς τα γεγονότα και προς τους ίδιους τους εαυτούς τους. Ο Κωνσταντίνος Πάτσιος απαντά ότι πρόκειται για έναν ειρωνικό τίτλο με μια διάθεση αυτοσαρκασμού. Ο τίτλος είναι περιπαικτικός και θέλει να υποδηλώσει το «παιχνίδι» που δημιουργείται εικαστικά μέσα από την έκθεση.

Ο Θοδωρής Ζαφειρόπουλος λέει για τον τίτλο ότι είναι μια μεγάλη αλληγορία, μια πλάκα. Προέρχεται από τις παιδικές μνήμες του καθενός και εμπνεύστηκε από την ομότιτλη σειρά του ’80 με την οποία οι περισσότεροι μεγάλωσαν.

Η Μαριάνα Κατσουλίδη λέει για τον τίτλο: «Μεγαλώσαμε όλοι την εποχή του ’80. Με τον τίτλο θέλουμε να σαρκάσουμε τις σαπουνόπερες που βλέπαμε τότε, αλλά και να εκφράσουμε μια διάθεση αυτοσαρκασμού. Ο τίτλος είναι ένα παιχνίδι».

O Μάρτιν Ντόνεφ μάς είπε ότι τα νιάτα είναι ατίθασα και έτσι πρέπει να είναι. Ο τίτλος είναι χιουμοριστικός, και μας ενώνει γιατί και οι τέσσερεις είμαστε της ίδιας γενιάς.

Ποιο είναι το μήνυμα που περνάνε τα έργα σας;

Για το έργο του ο Κωνσταντίνος Πάτσιος λέει: Εκθέτω περίπου 10 έργα. Η δουλειά μου είναι αλληγορική και ο θεατής μπορεί να δώσει τη δική του ερμηνεία σε κάθε έργο. Παρουσιάζουν τη σημερινή πραγματικότητα με μια διάθεση ειρωνείας και χιούμορ. Στα έργα μου συνθέτω στοιχεία ημερολογιακά. Έχουν ένα στοιχείο ντοκουμέντου με αυτή την έννοια.

Ο Θοδωρής Ζαφειρόπουλος μου λέει ότι τα έργα του τον απασχολεί ο κατασκευασμένος χώρος, που άλλοτε υπάρχει, άλλοτε δεν υπάρχει. Πρόκειται στην πλειονότητα για φανταστικές συνθέσεις εσωτερικών χώρων που δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Είναι προϊόν φαντασίας μέσα από έναν συνδυασμό υλικών. Τα ζητήματα που τον απασχολούν είναι η ταυτότητα του τόπου και η χωρητικότητα του χώρου.

Η Μαριάνα Κατσουλίδη για τα έργα της λέει ότι όλη της η δουλειά έχει να κάνει με σύμβολα και αρχέτυπα. Έχει μια παιδικότητα εμπνευσμένη από τα παραμύθια που ως αφορμή μπορεί να περάσει πολλά νοήματα. Κάποια έργα μου είναι εμπνευσμένα από τα προσελάνινα μπιμπελό της παιδικής ηλικίας, αλλά τα ξαναβλέπω με ένα άλλο μάτι. Σαν σκηνοθέτις. Τους δίνω άλλη μορφή και διάσταση. Άλλα έργα μου έχουν μια θεατρικότητα. Μιλάνε για τις σχέσεις μας με τον εαυτό μας και με τους άλλους. Στην τελευταία ενότητα, «animus-anima», εξετάζω το θηλυκό, το αρσενικό και τη «σύνθεση» των δύο.

Ο Μάρτιν Ντόνεφ μάς λέει για το έργο του: «Το μήνυμα που περνάω με τα έργα μου είναι ανθρωποκεντρικό και προκύπτει και μέσα από τη θεματολογία των έργων μου και μέσα από τις τεχνικές που χρησιμοποιώ στη ζωγραφική μου. Για μένα η ζωγραφική έχει να κάνει με το “γνώθι σαυτόν”, θέλω ο θεατής μέσα από τα έργα μου να μπει στη διαδικασία να κοιτάξει τον εαυτό του».

Τα νιάτα και η τέχνη μπορούν να αλλάξουν τα κακώς κείμενα μιας εποχής;

 Ο Κωνσταντίνος Πάτσιος σχετικά με τον ρόλο που μπορούν να παίξουν τα νιάτα και η τέχνη λέει ότι η τέχνη είναι μια προσπάθεια να αλλάξουμε τον κόσμο μέσα από τη δημιουργία ενός διαλόγου που θα ευδοκιμήσει ανάμεσα στους καλλιτέχνες και το κοινωνικό σύνολο. Οι νέοι μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα μέσα από τη δράση και την αμφισβήτηση, ωστόσο δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι πολλές φορές και μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι είναι επαναστατικοί και αγωνίζονται για να αλλάξουν τα κακώς κείμενα.

Ο Θοδωρής Ζαφειρόπουλος για τον ρόλο της τέχνης και της νεότητας σε περιόδους κρίσης λέει ότι τα έργα του αντικατοπτρίζουν την σημερινή πραγματικότητα μέσα από έναν τόνο αισιοδοξίας. Τα νιάτα, η τέχνη και η αισιοδοξία είναι τα μοναδικά στηρίγματα μιας κοινωνίας που δεν θέλει να γερνά.

Η Μαριάνα Κατσουλίδη απαντά ότι τα νιάτα σαφώς μπορούν να παίξουν ρόλο στο να αλλάξει η ροή των πραγμάτων. Αναφορικά με την τέχνη παρατηρεί ότι στην τέχνη της εικόνας υπάρχει μια δυσκολία. Ο θεατής πρέπει να έρθει και να δει το έργο ζωγραφικής για να δημιουργηθεί ο διάλογος που θα δώσει τα ερεθίσματα. Ένα έργο τέχνης δεν έχει καμμία σχέση, στην πραγματικότητα, με τη φωτογραφία του που αναπαράγεται. Πρέπει να το δεις από κοντά. Η μουσική και τα άλλα είδη τέχνης μπορούν να μας βρουν και στον χώρο μας. Με τη ζωγραφική τα πράγματα είναι αλλιώς.

Ο Μάρτιν Ντόνεφ σχετικά με τον ρόλο που μπορούν να παίξουν τα νιάτα και η τέχνη στο κοινωνικό σύνολο μας λέει: Η τέχνη είναι ένας τρόπος να δούμε το κοινωνικό σύνολο. Μόνη της δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Μπορεί, όμως, να δώσει ερεθίσματα και μηνύματα. Τα νιάτα μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Η ελπίδα είναι εκεί, μόνο από τους νέους έρχεται η αλλαγή προς το καλύτερο.

Δημιουργείται ένας διάλογος μέσα από μια ομαδική έκθεση;

 Ο Κωνσταντίνος Πάτσιος λέει ότι δημιουργείται ένας διάλογος που προκύπτει από τα κοινά χαρακτηριστικά των έργων. Ένα τέτοιο είναι η ψευδαίσθηση του τι είναι χειροποίητο και τι «αχειροποίητο».

Ο Θοδωρής Ζαφειρόπουλος λέει ότι το ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της έκθεσης είναι η ετερογένεια, το ιδιαίτερο στίγμα του καθενός, ο διάλογος γίνεται συμπιεσμένος κάτω από μια θεματική και μια επιμελητική σύσφιγξη.

Η Μαριάνα Κατσουλίδου λέει ότι ο διάλογος δημιουργείται μέσα από τα κοινά χαρακτηριστικά και το τελείως προσωπικό μήνυμα που περνάει ο καθένας. Επίσης μέσα από τη διαφορετική τεχνική και τα υλικά που χρησιμοποιεί ο καθένας και την εμμονή του κάθε καλλιτέχνη στο υλικό του.

Ο Μάρτιν Ντόνεφ σχετικά με τον διάλογο που δημιουργείται λέει: Τα έργα δημιουργούν τον διάλογο χωρίς να υπάρχει κάποιο κεντρικό θέμα. Μέσα από την ποικιλία μηνυμάτων και την αντιπαράθεση των έργων δημιουργείται συνειρμός στον θεατή και ανταλλαγή απόψεων ανάμεσα στους καλλιτέχνες.

 Διάθεση για προβληματισμό και όμορφα συναισθήματα

 Τι θα αποκομίσει ο θεατής από αυτή την έκθεση;

 Ο Κωνσταντίνος Πάτσιος λέει ότι ο θεατής θα απολαύσει την έκθεση και θα του μείνει και μια διάθεση για προβληματισμό.

Ο Θεόδωρος Ζαφειρόπουλος λέει ότι ο θεατής θα συναντήσει ποιότητα έργων, ποικιλία προβληματισμών, και θα φύγει με αισθήματα ικανοποίησης και σεβασμού για τα έργα που είδε.

Η Μαριάνα Κατσουλίδου σχετικά με τα συναισθήματα που θα αποκομίσει ο θεατής λέει: «Ο Πικάσο είπε ότι η τέχνη ανακουφίζει τον προβληματισμένο και προβληματίζει τον εφησυχασμένο. Ο θεατής λοιπόν ανάλογα με τη διάθεση που έχει θα αποκομίσει και όμορφα συναισθήματα και ερεθίσματα για προβληματισμό. Θα δει φρέσκες προτάσεις, ποικιλία μηνυμάτων και εικόνων και θα φύγει ικανοποιημένος.

Ο Μάρτιν Ντόνεφ πιστεύει ότι η έκθεση αυτή είναι ένα καλό δείγμα για το τι συμβαίνει σήμερα στη σύγχρονη τέχνη. Ο θεατής μέσα από την επαφή με πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους έργα, που δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο κεντρικό θέμα, θα πάρει πολλά μηνύματα ανάλογα με τις διαθέσεις του. Ο θεατής είναι ενεργός σε αυτή την έκθεση. Συμμετέχει.

Τι αποκομίσατε εσείς από αυτή την ομαδική έκθεση;

 Ο Κωνσταντίνος Πάτσιος απαντά ότι ήταν μια δυναμική και δημιουργική συνεργασία τόσο με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες όσο και με την επιμελήτρια της έκθεσης, και άψογη η συνεργασία με τους υπεύθυνους της γκαλερί, και αποκόμισε μια πολύ ωραία εμπειρία.

Ο Θεόδωρος Ζαφειρόπουλος μιλά με ενθουσιασμό για τους εξαιρετικούς συναδέλφους του, το άριστο επίπεδο συνεργασίας το θερμό κλίμα στις σχέσεις μεταξύ όλων και την αμέριστη στήριξη από τους ιδιοκτήτες της γκαλερί. Όσο για τη σχέση με την επιμελήτρια της έκθεσης, λέει ότι ήταν «χειρουργική» με την έννοια ότι ανέδειξε τις δυνατότητες του καθενός στο έπακρο.

Η Μαριάνα Κατσουλίδου λέει ότι πήρε μεγάλη χαρά από τη συμμετοχή της στην έκθεση. Τους συναδέλφους τους γνώριζε αλλά δεν είχαν συνεργαστεί στο παρελθόν. Σε μια ομαδική έκθεση με καλούς καλλιτέχνες ανεβαίνει το επίπεδο συνομιλίας και παίρνεις σπουδαία εμπειρία.

Ο Μάρτιν Ντόνεφ δηλώνει σχετικά: «Εγώ συμμετέχω σε αυτή την έκθεση με τέσσερεις ενότητες. Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τη συνεργασία με τα άλλα παιδιά, από την προσέλευση του κόσμου, επίσης μέσα από αυτή τη δουλειά μού δόθηκε η ευκαιρία να δω συνολικά τη δουλειά μου και να συνδιαλλαχθώ με τους συναδέλφους μου και το κοινό».

Σύγχρονο στίγμα

 Η επιμελήτρια της έκθεσης και ιστορικός τέχνης Λουίζα Καραπιδάκη μού είπε συνολικά για την έκθεση:

Η έκθεση περνάει στο κοινό το σύγχρονο στίγμα της τέχνης. Το προϊόν πολύ σκληρής δουλειάς. Πρόκειται για έργα βαρυσήμαντα, πολύπλοκα, κατασταλαγμένα. Η θεματική βγήκε μέσα από τη δουλειά των παιδιών. Οι καλλιτέχνες δούλεψαν, βρήκαν τη δουλειά που θα παρουσιάσουν και στη συνέχεια βρέθηκε ο κοινός παρονομαστής κάτω από έναν σαρκαστικό προβοκατόρικο τίτλο με μια δόση αλήθειας. Για μένα αυτή η έκθεση ήταν τεράστιο μάθημα, μέσα από την αλληλεπίδραση με όλους αυτούς τους πολύ ταλαντούχους και σοβαρούς καλλιτέχνες και τη συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της γκαλερί Ευριπίδη που πραγματικά αγαπάνε αυτό που κάνουν. Όλοι οι καλλιτέχνες παρουσιάζονται στον χώρο όχι ισόποσα αλλά ισόβαρα. Σε όλους τους χώρους της έκθεσης υπάρχουν έργα όλων των καλλιτεχνών, έτσι κατανεμημένα ώστε να μην αδικείται η παρουσία κανενός.

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια