Ο στιχουργός Αντώνης Παππάς είναι παιδί των αέρηδων [video & photos]

Συνέντευξη στη Γεωργία Δρακάκη

1261

Ο Αντώνης Παππάς γεννήθηκε στη Βέροια, αλλά μεγάλωσε ταξιδεύοντας από μικρή ηλικία σε όλη την Ελλάδα. Η πρώτη του ανάμνηση είναι ένα παιδικό τόπι να επιπλέει σε μια μικρή πισίνα στα Χανιά. Ήταν τότε, απ’ ό, τι λέει,  δυόμιση ετών. Από πολύ νωρίς τον κέρδισε η επίδραση της εικόνας και του ήχου πάνω στους ανθρώπους. Μουσική, λόγος, θέατρο, κινηματογραφος, εικαστικές τέχνες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή του.
Το 1992 αποφοίτησε από τη σχολή σκηνοθεσίας κινηματογράφου «Ευγενίας Χατζίκου» και εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη στην τηλεόραση. Παράλληλα γνωρίστηκε με τον μουσικό Χάρη Χαλκίτη και ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη στιχουργική, η οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα. Συνεργάστηκε με πολλούς συνθέτες και τραγουδιστές, ανάμεσα στους οποίους με τους: Γιάννη Σπανό, Πάνο Καπίρη, Άκη Δείξιμο, Άννα Βίσση, Γιώργο Μαζωνάκη, Καίτη Γαρμπή, Νίκο Οικονομόπουλο, Έλενα Παπαρίζου, Αθηνά Ρούτση.
Έζησε στο Παρίσι από το 1998 έως το 2007. Στη Γαλλία είχε την ευκαιρία να επεκτείνει τους καλλιτεχνικούς του ορίζοντες, σπουδάζοντας και ελεύθερο σχέδιο. Το 2004 παρουσίασε την πρώτη προσωπική του έκθεση με ακρυλικά στο O2F στο Μαρέ.
Από την επιστροφή του στην Αθήνα το 2007 και μετά συνεχίζει τη συγγραφή τραγουδιών, τη θεατρική σκηνοθεσία και ενασχόλησή του με την τέχνη του βίντεο.

Είναι ένας άνθρωπος από μια άποψη αινιγματικός-δεν ανοίγεται πολύ, δεν μιλά πολύ, μόνο χαμογελά και μηχανεύεται ιδέες. Από μια άλλη άποψη, είναι ένας άνθρωπος χορτάτος και, γιατί όχι, ευτυχισμένος.

10636065_10204588034843344_8412201086185102673_n

1. Μίλησέ μας για Eurovision. Τι είδους εμπειρίες αποκόμισες από τη συμμετοχή σου με διάφορους τρόπους στο δημοφιλή θεσμό;

Έχω συμμετάσχει δύο φορές. Το 1995 με το «Ποια Προσευχή» και την Ελίνα Κωνσταντοπούλου και το 2001 με το «Die for you» και τους Antique. Το έργο μου και τις δύο φορές είχε επιτελέσει τον σκοπό του ήδη από την ολοκλήρωση της κατάθεσης των τραγουδιών μου στο χαρτί. Από κει και πέρα, όπως όλα μου τα τραγούδια, έτσι κι αυτά πήραν τον δρόμο της εισπρακτικής τους επιτυχίας. Όπως κάθε προϊόν τέχνης άλλωστε. Απλά ο θεσμός αυτός έχει μεγαλύτερα «μεγάφωνα» κι έτσι τα τραγούδια μου ταξίδεψαν σε περισσότερο κόσμο. Είναι ένας θεσμός φτιαγμένος για την προώθηση των τραγουδοποιών και των ερμηνευτών τους κι εγώ τον εκμεταλλεύτηκα στο έπακρο, όπως έκανε κι εκείνος με μένα.

2.Με ποια λογική γράφεις ένα τραγούδι; Έχοντας στο νου σου τον τραγουδιστή για τον οποίον το προορίζεις ή απλώς τη δική σου, προσωπική έμπνευση;

Με καμία λογική. Ποτέ δεν τη βάζω μπροστά όταν δημιουργώ. Με οδηγεί το συναίσθημα. Γι’ αυτό και δε σκέφτομαι ποτέ εκ των προτέρων ποιος θα μπορούσε να τραγουδήσει κάτι που έγραψα. «Γεννάω» τα «παιδιά» μου και μετά τα δίνω όλα προς υιοθεσία. Ο χρόνος αποδεικνύει αν οι θετοί «γονείς» τους τα «ανάθρεψαν» με αγάπη και σεβασμό ή όχι.

3.Με ποιον τρόπο συνεργάζεσαι, το τελευταίο διάστημα, με το -πολύ ξεχωριστό- Revolt Street Bar στα Εξάρχεια;

Τα τελευταία χρόνια καταπιάστηκα πάλι με την άλλη μου αγάπη, τη σκηνοθεσία. Από φέτος τον χειμώνα έχω ξεκινήσει μια εβδομαδιαία σειρά «τηλεοπτικών εκπομπών», η οποία αλλάζει συνεχώς και προβάλλεται κάθε Παρασκευή στο Revolt. Ας πούμε ότι είναι το μοναδικό μπαρ που έχει δικό του «κανάλι». Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εικαστικά, μουσικά, γενικής καλλιτεχνικής φύσης θέματα και είναι διαδραστικό. Γίνονται συνεχώς καινούργια γυρίσματα χιουμοριστικού χαρακτήρα, στα οποία συμμετέχουν φίλοι, γνωστοί, θαμώνες του Revolt. Βγάζουμε όλοι μαζί την «τρέλα» μας, γνωριζόμαστε, αποβάλλουμε το στρες, γελάμε, προβάλλουμε άγνωστα κομμάτια του εαυτού μας. Είχαμε ανάγκη να εκφραστούμε για να ισορροπήσουμε και έτσι γεννήθηκε το RevolTV.

4. Είναι κάτι πραγματικά ενδιαφέρον. Αλλά, είμαι σίγουρη ότι από την τηλεόραση προτιμάς το σινεμά και τα βιβλία…Αγαπημένες ταινίες και αναγνώσματα έχεις;

Πολλές ταινίες αγαπώ, δεν μπορώ να ξεχωρίσω μία. Αγαπώ τις ταινίες του Τσάπλιν, τη γαλλική αβάν γκαρντ, το φιλμ νουάρ, τον κινηματογράφο της περιπλάνησης, τις ταινίες του Ταραντίνο, του Αλμοντοβάρ, του Πάνου Κούτρα και του Παντελή Βούλγαρη. Αγαπημένο Βιβλίο έχω: «Ο φύλακας στη σίκαλη» (J.D. Sallinger)

5. Κι από μουσικές;

Όλα ανεξαιρέτως. Η μουσική είναι μία. Ομολογώ όμως ότι έχω αδυναμία στην τζαζ, την όπερα, την κέλτικη μουσική, την Annie Lennox, το γαλλικό ρετρό, το ρεμπέτικο, τη φωνή της Τζένης Βάνου, τη μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου και τη μελοποιημένη ποίηση του Νίκου Γκάτσου (από όποιον κι αν προέρχεται η μελοποίηση).

6. Πώς βλέπεις τον Αντώνη Παππά σε δέκα χρόνια από σήμερα; Θα βρίσκεται στην Ελλάδα;

Είμαι παιδί των αέρηδων. Ανεμοδαρμένο. Δεν έχω ρίζες. Παρ’ όλ’ αυτά, έχω μία ικανότητα να χώνω τους ανέμους στο ασκί μου και να τους οδηγώ εγώ , αντί εκείνοι εμένα. Πιστεύω ότι οι αέρηδές μου πνέουν καλύτερα στην Ελλάδα από οπουδήποτε αλλού. Την έκανα άλλωστε τη θητεία μου στο εξωτερικό. Αν έφευγα όμως πάλι για κάποιον λόγο, θα προτιμούσα μάλλον μια λατινόφωνη χώρα, πιθανότατα την Ισπανία, λόγω μεσογειακού ταμπεραμέντου, ιστορίας και κουλτούρας. Δε βλέπω όμως τον λόγο προς το παρόν. Βέβαια, η ζωή είναι μία περιπέτεια και δεν μπορώ να ξέρω τι ακριβώς θα γίνει στη συνέχεια.

7. Ποιο θεωρείς το μεγαλύτερο πλεονέκτημα και ποιο το μεγαλύτερο ελάττωμά σου;

Το μεγαλύτερό μου πλεονέκτημα ειλικρινά δεν το γνωρίζω. Γνωρίζω όμως το μεγαλύτερό μου ελάττωμα: ότι δε γνωρίζω τα πλεονεκτήματά μου… (γέλια)
13342863_10209837365713335_1620737450732144054_n

8. Έχεις κάποιο ανεκπλήρωτο όνειρο;

Τα’ χω καλά με τον χρόνο. Κι επειδή τον σέβομαι, ξέρω ότι δε θα μου αφήσει κανένα όνειρο ανεκπλήρωτο.

Στο ευχόμαστε από καρδιάς, Αντώνη Παππά…συνέχισε να ζεις, να ονειρεύεσαι και να δημιουργείς!

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια