Νίκος-Γιώργος Παπουτσίδης: «Έργα που συνομιλούν με το φως!»

Ο γνωστός καλλιτέχνης μίλησε στην «Α» για τα έργα του που κοσμούν αρκετούς δημόσιους χώρους, τις εμπνεύσεις του, την τεχνοτροπία, τις επόμενες συνεργασίες του…

1277
Ο καλλιτέχνης επί το έργον...

 

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

 

Στην οδό Μακρυγιάννη, δίπλα στο μουσείο της Ακρόπολης, είναι το υπόγειο εργαστήρι του πολύ αγαπητού στους φιλότεχνους κύκλους, αν και ιδιαίτερα low profile, του ανεξάντλητου γλύπτη Νίκου-Γιώργου Παπουτσίδη. Ανοίξαμε τη σιδερένια πόρτα του ατελιέ, κατεβήκαμε τα σιδερένια σκαλιά με τα ανάγλυφα αστέρια και αντικρίσαμε έναν ιδιαίτερα μεγάλο χώρο για τα δεδομένα του κέντρου, με εξαιρετικές δημιουργίες. Σιδερένια επιδαπέδια έργα, μεγάλα και εντυπωσιακά, αλλά και μικρότερα, πρωτότυπα αντικείμενα, πίνακες ζωγραφικής με ποικιλία στη θεματολογία, «λέξεις» που αποτυπώνονται είτε σε πίνακες είτε σε σιδερένιες κατασκευές, κυριαρχούν στον χώρο. Ο Νίκος-Γιώργος Παπουτσίδης, είναι ένας καλλιτέχνης που αποφεύγει τη δημοσιότητα και περιορίζεται κυρίως στη δημιουργία των έργων του και όχι τόσο στην παρουσίασή τους ή στην παρουσίαση του ιδίου. Επικαλείται στον τρόπο που εκφράζεται μια ελαφριά πλαστικότητα κατά τον χειρισμό της ύλης, του σίδηρου βασικά, δίχως όρια αλλά με φαντασία και εφευρετικότητα. Μας δέχτηκε στον χώρο του πολύ φιλόξενα και με μεγάλη διάθεση να μας μιλήσει για τον τρόπο που προσεγγίζει την τέχνη.

«η αγωνία να τελειοποιηθεί το έργο μοιάζει με αυτήν του πατέρα για το παιδί του. Η αγωνία γι’ αυτό το έργο είναι αυτό που σε κάνει ζωγράφο, γλύπτη, δημιουργό»

– Νίκο, καταρχάς να σε ευχαριστήσουμε που μας δέχτηκες. Έχεις πάρα πολλά έργα σ’ αυτόν το χώρο. Θα πρέπει να δουλεύεις πολλές ώρες και συστηματικά. Βλέπουμε ότι έχεις έργα επιδαπέδια και επιτραπέζια από σίδερο αλλά και ζωγραφικούς πίνακες. Αισθάνεσαι πιο πολύ ζωγράφος ή γλύπτης; 

– Δεν αισθάνομαι τι είμαι όταν δουλεύω, αλλά τι δημιουργώ. Ο ζωγράφος, ο γλύπτης, ο ποιητής είναι τεράστιοι τίτλοι, που σου δίνει το έργο σου με τον χρόνο. Η τέχνη δεν έχει όρια. Απλά εκφράζεσαι! Γράφεις σχεδιάζεις χρωματίζεις, λυγίζεις βέργες σιδήρου, καις λαμαρίνες, χαράζεις στο σίδερο, γεννάς! Κάθε ένα έργο είναι μια γέννα, ένα παιδί! Αυτή η αγωνία να τελειοποιηθεί το έργο μοιάζει με αυτήν του πατέρα για το παιδί του. Η αγωνία γι’ αυτό το έργο είναι αυτό που σε κάνει ζωγράφο, γλύπτη, δημιουργό.

Σ’ αυτόν τον χώρο κοντά στην Ακρόπολη, που δεν είναι επισκέψιμος παρά μόνο σε φίλους, τοποθετώ τα ολοκληρωμένα έργα μου μικρών σχετικά διαστάσεων. Πιο παλιά δεν τα εξέθετα, τα συντηρούσα, τα συμπλήρωνα. Μετά τα έκρυβα στον χώρο αυτόν. Ο χώρος λέγεται «κρύπτη» γιατί είναι γεμάτος κρυψώνες με έργα. Έχω αφοσιωθεί στη δουλειά μου από το 1988 και δουλεύω πολύ.

Δουλεύω ένα έργο, το αφήνω, πιάνω ένα άλλο ξαναγυρνώ στο πρώτο. Ένα έργο δεν τελειώνει ποτέ! Θέλει δύναμη να θεωρήσεις ένα έργο τελειωμένο.

Από την έκθεση Μαραθώνιο Σύμπαν 2013.
Από την έκθεση Μαραθώνιο Σύμπαν 2013.

– Μίλησέ μας για την τεχνική με την οποία δουλεύεις τα έργα σου. Έχεις επίσης επινοήσει και το σιδηρογράφημα. Θα ήθελες να μιλήσεις και γι’ αυτό; 

– «Σιδηρογράφημα» ονόμασα μια νέα τεχνική που επινόησα. Είναι αυτό που λέει η λέξη, γραφή από σίδηρο. Κάποια στιγμή θέλησα να συνδυάσω τη ζωγραφική με την γλυπτική. Να γράφω και να ζωγραφίζω σε άλλο υλικό από τον καμβά και το χαρτί. Πήρα λαμαρίνες και με τα ηλεκτρόδια άρχισα να «γράφω» και να ζωγραφίζω ελεύθερα πάνω στην επιφάνειά τους.

Επινόησα μια ανάγλυφη ζωγραφιά. Με τη θερμότητα, μάλιστα, τσαλάκωνα λαμαρίνες δίνοντάς τους μια αέρινη μορφή, σαν σεντόνια. Όσο πατούσε το σχέδιο τόσο γινόταν πιο ανάγλυφο. Το ηλεκτρόδιο γίνεται πινέλο!

Η εξέλιξη αυτής της δουλειάς είναι τα «διάτρητα». Μικρά κομμάτια σιδήρου σχηματίζουν τα επιτοίχια, τους μετεωρίτες, τα κλαδιά! Είναι πολύ κουραστική δουλειά και χρονοβόρα. Αλλά για μένα, που έχω εμμονή με το κάθε έργο, είναι ανακούφιση. Έχω όμως αποφασίσει να σταματήσω σταδιακά αυτή την ενότητα της δουλειά μου.

«Μου αρέσει ο σίδηρος, είναι σαν το δέρμα. Αλλάζει χρώμα και υφή με τον χρόνο. Γερνάει! Αυτή είναι η ομορφιά του, σαν τον άνθρωπο που όσο περνάει ο καιρός βλέπεις πάνω του την πραγματική ομορφιά του»

– Το σίδερο είναι το υλικό που αγαπάς περισσότερο. Πώς κατέληξες σ’ αυτό;

– Μετά τους πειραματισμούς με υλικά όπως ασήμι, μπρούτζος, πλεξιγκλάς, πέτρα, κατέληξα στο σίδηρο. Μου αρέσει ο σίδηρος· είναι σαν το δέρμα. Αλλάζει χρώμα και υφή με τον χρόνο. Γερνάει! Αυτή είναι η ομορφιά του· σαν τον άνθρωπο που όσο περνάει ο καιρός βλέπεις πάνω του την πραγματική ομορφιά του. Η σκουριά και η οξείδωση στα έργα είναι μέρος της ομορφιάς τους. Τώρα πια με ενδιαφέρει ο όγκος. Δίνω βάση στον όγκο, στο σχήμα, στη συνομιλία του έργου με το φως, στο μεγαλείο της απλότητάς του.

papoutsidis_6
Από την έκθεση Μαραθώνιο Σύμπαν 2013.

– Έργα σου έχουν μπει σε πολλούς δημόσιους χώρους στην Ελλάδα. Θα ήθελες να θυμηθείς μερικά;

– Ένα πολύ ωραίο έργο είναι το «Αείφυλλων Ευεργετών» στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στην οδό Ακαδημίας 50, που φιλοτεχνήθηκε για την έκθεση «Παγκόσμιος Ελληνισμός – Εθνικοί Ευεργέτες». Κάθε φύλλο αντιπροσωπεύει έναν από του 38 εθνικούς μας Ευεργέτες.

Υπάρχει ένας φάρος από ανοξείδωτο ατσάλι 15 μέτρα ύψος, στο «Emelisse Hotel» στο Φισκάρδο Κεφαλονιάς, δύο επιτοίχια σιδηρογραφήματα με δράκους στον Πολυχώρο Αθηναΐς.

Άλλα έργα μου είναι η παγκόσμια δάδα στο μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου, στην Absolut Co στη Στοκχόλμη ένα στεφάνι-σιδηρογράφημα σε επιτοίχιο μπουκάλι, το «5κυκλο» στη Νέα Κηφισιά, το «πολύκυκλο» στο Π. Φάληρο, το τοπίο με λάβαρα στην Τεχνόπολη.

Επίσης, το «Χαίρε Ήλιε» στη Ρόδο κοντά στο Δημαρχείο και άλλα, με τελευταίο το «Όραμα» στον κήπο του ενυδρείου στη Ρόδο, ένα δείγμα lasercut sculpture, μια φιγούρα που ατενίζει τη θάλασσα και τον ουρανό στο νησί που αγαπώ. Αγαπώ τη Ρόδο γιατί ήταν η πρώτη μου εικόνα όταν ήμουν μικρός και ήρθαμε στην Ελλάδα ως Έλληνας Αιγύπτου. Παιδικές θύμησες! Ήμουν 4 χρόνων και άκουγα για την Ελλάδα με θαυμασμό από την οικογένειά μου. Ανυπομονούσα να την δω από κοντά.

papoutsidis_3
Από την έκθεση Μαραθώνιο Σύμπαν 2013.

– Τα μεγάλα έργα, όπως για παράδειγμα την Υδρόγειο της Ειρήνης, που είναι τοποθετημένη στο Γκάζι, σε ποιον χώρο τα δουλεύεις;

– Τα μεγάλα έργα δεν ξεκινούν με την προοπτική να γίνουν απαραιτήτως μεγάλων διαστάσεων. Όλα ξεκινούν από το χαρτί, μ’ ένα μολύβι. Στην Υδρόγειο της Ειρήνης ο περιβάλλων χώρος ήταν χαρακτηρισμένος από έντονο βιομηχανικό ύφος. Με εντυπωσίασαν τα στρογγυλά αλεξικέραυνα. Θεώρησα ότι ήταν το κυρίαρχο στοιχείο του χώρου. Η σφαίρα του έργου υποκλίνεται με σεβασμό στα στρογγυλά σιδερένια αλεξικέραυνα τριγύρω. Μόνο που η δική μου σφαίρα είναι φτιαγμένη από δαχτυλίδια πλεγμένα μεταξύ τους, τόσα όσα οι ήπειροι της γης που συμβολίζουν την παγκοσμιότητα. Λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, τα δαχτυλίδια περιβάλλονται από φύλλα, τόσα όσα οι χώρες που θα λάμβαναν μέρος στους αγώνες. Είναι ένα έργο που αγαπώ πολύ.

Τα έργα μεγάλων διαστάσεων τα δουλεύω στη γλυπτοθήκη μου, στις Αφίδνες. Αν και ο χώρος δεν είναι προς το παρόν επισκέψιμος, έρχονται άνθρωποι του χώρου και φίλοι.

papoutsidis_7
Στη γλυπτοθήκη Αφιδνών.

– Με ποιες μεγάλες εταιρείες έχεις συνεργαστεί στην Ελλάδα; 

– Έχω συνεργαστεί με την McCann Erickson, τη Mobil Oil, την Coca-Cola, με την Absolut, με το Αθηνόραμα για τους χρυσούς σκούφους το 1999, με την Ελαΐδα, τον ΟΤΕ, την Cosmote, το Athens Hilton το 2004, με το Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος», το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με το Macedonia Pallas κ.λ.π. Τελευταία φιλοτέχνησα με ιδιαίτερα συναισθήματα την πόρτα για το νεοκλασικό κτίριο στην Apivita στην οδό Σόλωνος.

Στο ίδιο ύφος της «εισόδου-κυψέλης» έφτιαξα την πύλη του οικολογικού εργοστασίου της ίδιας εταιρείας στο Μαρκόπουλο Αττικής. Επίσης, σε κάθε κατάστημα που ανοίγει στον κόσμο η εταιρεία φιλοτεχνώ ένα σιδερένιο επιτοίχιο με διαφορετική παράσταση κάθε φορά και κεντρικό στοιχείο τη λέξη χαίρε» σαν καλωσόρισμα. Είναι γεγονός ότι η Apivita διαθέτει μια μεγάλη συλλογή έργων μου. Είναι μια εταιρεία που ενδιαφέρεται για την τέχνη και διαθέτει μια πλούσια συλλογή σύγχρονων Ελλήνων καλλιτεχνών με θέμα τα φυτά του Ιπποκράτη.

Επίσης, ξεκίνησα μια συνεργασία μου με το ιστορικό ξενοδοχείο Rhodes Pallas, όπου σε χώρο του ξενοδοχείου εκτίθενται μόνιμα τα πολλαπλά έργα μου και όχι μόνο. Η αποκλειστική συνεργασία μου μ’ ένα τόσο μεγάλο ξενοδοχείο γεννά πολλές δημιουργικές ιδέες με εικαστική προσέγγιση και ανταπόκριση στο εξωτερικό.

Untitled-1
«Ευ Αγωνίζεσθαι Πεντάκυκλο με λέξεις-έννοιες του Ευ Αγωνίζεσθαι» Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου.

– Μίλησέ μας για το έργο σου στην είσοδο του Μουσείου Μαραθωνίου Δρόμου, το «Μαραθώνιο Σύμπαν», και για τον ολυμπιονίκη στον Μαραθώνιο της Αθήνας του 2004 Vanderlei de Lima που το επισκέφθηκε;

– Το 2013 στο Μουσείου Μαραθωνίου Δρόμου έγινε η έκθεσή μου με τίτλο «Μαραθώνιο Σύμπαν». Εξέθεσα 15 γλυπτά έργα μου από την ενότητα «Ολυμπιακά». Ένα από τα έργα με τίτλο «Ευ Αγωνίζεσθαι Πεντάκυκλο με λέξεις-έννοιες» τοποθετήθηκε μόνιμα στην είσοδο του Μουσείου. Εκεί, εκτίθεται μόνιμα το έργο μου «Παγκόσμια Δάδα» με τις 5 πλευρές, που αντιπροσωπεύουν τις 5 ηπείρους, καθώς και μια κυψέλη στην κορυφή, που συμβολίζει τη Γη. Στο μουσείο, επίσης, υπάρχει μόνιμα και ένα λάβαρο-σιδηρογράφημα με τη λέξη «χαίρε».

Η έκθεση έγινε χωρίς προσκλήσεις, αφίσες και εγκαίνια. Την επισκέφθηκαν όμως σχολεία και επισκέπτες από όλον τον κόσμο που λατρεύουν τον Ολυμπισμό και τον Μαραθώνιο. Ένας από τους επισκέπτες ήταν και ο Vanderlei de Lima, ο τρίτος μαραθωνοδρόμος της Αθήνας το 2004 και αυτός που άναψε την φλόγα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο φέτος, το 2016.

papoutsidis_2
«Η αποθέωση της Μαραθώνιας Διαδρομής».

– Στον χώρο της αφετηρίας του Μαραθωνίου Δρόμου υπάρχει ένα έργο σας που εντυπωσιάζει με τις λιτές και απλές γραμμές του. Θα θέλατε να μας μιλήσετε γι αυτό;

Είναι ένα έργο γλυπτό 3,5 μέτρων, που απεικονίζει έναν μαραθωνοδρόμο ο οποίος διασχίζει μια κορδέλα. Η κορδέλα αυτή είναι η ακριβής κάτοψη της μαραθώνιας διαδρομής. Όλο το έργο στηρίζεται σ’ ένα τεράστιο κλαδί ελιάς. Αυτό το έργο συναισθηματικά με αγγίζει πολύ. Κρίμα που το έργο δεν έχει ακόμα το βάθρο του!

 


 

 

Who is who

O Nίκος-Γιώργος Παπουτσίδης ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Υπήρξε διπλωματούχο μέλος της Ένωσης Αρχιτεκτόνων και Σχεδιαστών Περιβάλλοντος της Αγγλίας, όπου τιμήθηκε με το βραβείο «Μινέρβα».

* Επινόησε το «Σιδηρογράφημα», είδος τέχνης όπου η ζωγραφική και η γλυπτική παρουσιάζουν ενιαίο έργο πάνω σε λαμαρίνα.

* Έχει σχεδιάσει είδη γραμμάτων και συνθέσεις με λέξεις και έχει γράψει «Οπτική Ποίηση».

* Δημιούργησε το «Ποίημα Αντικείμενο», είδος τέχνης στο οποίο εικόνα και λόγος αλληλοσυμπληρώνονται.

* Φιλοτέχνησε μετάλλια, βραβεία, κοσμήματα, εξώφυλλα δίσκων, αφίσες και υπαίθρια λάβαρα.

* Έχει συνεργαστεί με τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων (1997-1998-1999-2002-2003), το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (2000) και τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελ. Βενιζέλος» (2002).

* Κατά καιρούς δημοσιεύει διηγήματα και άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες.
Γλυπτά έργα του βρίσκονται στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (1997), στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος – AC Gart (1997, 2007, 2009), στα γραφεία της ABSOLUT COMPANY, Στοκχόλμη (1999), στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» (2000), στο Δημαρχιακό Μέγαρο Αθηνών (2003) , στο ΚΑΤ Κηφισιάς (2003), στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ροδίων (2008), στον πολυχώρο πολιτισμού Αθηναΐς (2010), στο Copelouzos Family Art Museum (2012), στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου (2013), στην πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Αθήνα (2013) και σε ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού.

* Μόνιμα υπαίθρια γλυπτά του υπάρχουν στην Τεχνόπολη-Γκάζι (1999), στο Φισκάρδο της Κεφαλονιάς (2001), στην Ιθάκη (2001), σε πλατεία του Δήμου Κηφισιάς (2003), στο Ηρώον του Δήμου Παλαιού Φαλήρου (2005), στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών (2007), σε κεντρικά σημεία της πόλης της Ρόδου (2008), στο Copelouzos Family Art Museum (2012) και στην αφετηρία του Μαραθωνίου Δρόμου (2013).

 

Ατομικές εκθέσεις

1992 – Γκαλερί La Hune Brenner, Παρίσι.

1993 – Γκαλερί Titanium, Αθήνα, «Η Ποίηση του Αντικειμένου».

1995 – Γκαλερί La Hune Brenner, Παρίσι.

1996 – Γκαλερί Titanium, Αθήνα, «Ήρθαν».

1997 – Γκαλερί Aδάμ, Αθήνα, «Γλυπτική-Αντικείμενα Τέχνης».

1998 – Αίθουσα Σκουφά, Αθήνα, «Σιδερένιος Κήπος».

1999 – Τεχνόπολις-Γκάζι, Αθήνα, «Ταξίδι με την Κιβωτό».

2000 – Αίθουσα Tέχνης Κιβωτός, Aθήνα, «Σιδερένια Ανάγλυφα».

2002 – Πολιτιστικό Κέντρο Δ. Αθηναίων «Μελίνα», Αθήνα, «Χαίρε, ο έπαινος του Αθλητή».

2003 – Γκαλερί Aδάμ, Αθήνα, «Χαίρε Πόλις – Γλυπτά σε κλίμακα».

2005 – Κέντρο Πολιτισμού και Άθλησης Δ. Παλαιού Φαλήρου, Παλαιό Φάληρο, «Ιωστεφή Γλυπτά».

2005 – Γκαλερί Aδάμ, Αθήνα, «Δρακοσυλλέκτης».

2007 – Ζάππειο Μέγαρο, Αθήνα, «Γλυπτά περίοπτα επιλεγμένα για το Περιστύλιο».

2008 – Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης, Ρόδος, «Δράκοι, Άστρα και ένα Κάστρο».

2010 – Πολυχώρος Πολιτισμού Αθηναΐς, Αθήνα, «Χρώμα και Σίδερο, 1990-2010».

2011 – Γκαλερί Aδάμ, Αθήνα, «Ζωγραφική – Γλυπτική».

2013 – Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου, Μαραθώνας Αττικής, «Μαραθώνιο Σύμπαν».

2013 – Πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Αθήνα, «Star Dragon».

 

Ομαδικές Εκθέσεις (επιλογή)

1995 – Γκαλερί Μάγια Τσόκλη, Αθήνα, γλυπτική κατασκευή «Νυφικοί Θάλαμοι».

1997 – Αίθουσες Τέχνης Οδυσσέας Ελύτης, Αθήνα, «Ζωγραφική σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη».

1997 – Πινακοθήκη Πιερίδη, Αθήνα, «Levi’s Art».

1997 – Πολιτιστικό Κέντρο Δ. Αθηναίων «Μελίνα», Αθήνα, «Slamp Art».

1999 – Mουσείο Μπενάκη, Αθήνα, «Art Quake».

2000 – Αίθουσα Tέχνης Καστέλας, Πειραιάς, «Bleu Outremer».

2002 – Aθηναΐς – Υδρότεχνο, Αθήνα, «Πρόοδος».

2003 – Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών, Αθήνα, «Μικρογλυπτική».

2004 – Μουσείο Θεόφιλου, Μυτιλήνη, «Ο κόσμος της ελιάς».

2005 – Γκαλερί Aδάμ, Αθήνα, «Το παιχνίδι», «Θάλασσας… έργα».

2006 – Γκαλερί Aδάμ, Αθήνα, «Γειτονιές της Αθήνας».

2007 – Cartier, Αθήνα, «Loveday».

2007 – Γκαλερί Aδάμ, Αθήνα» «Επαφές».

2008 – Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας Κέντρο Γαία, Κηφισιά, «Τέχνη – Ζωή για τον πλανήτη».

2009 – Πολεμικό Μουσείο – Art Expertise, Αθήνα, «4 εποχές».

2011 – Πολιτιστικό Κέντρο Δ. Αθηναίων «Μελίνα», Αθήνα (Ε.Ε.Τ.Ε.) «30 χρόνια διεθνιστικής αλληλεγγύης».

2013 – Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, Κηφισιά, «Ιπποκρατική Ιατρική διά μέσου των Αιώνων».

2015 – Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Μαχμούντ Μουχτάρ, Κάιρο Αιγύπτου, «Έλληνες ζωγράφοι γεννημένοι στην Αίγυπτο».

 

Δραστηριότητες

1996 – Δεκέμβριος Εικαστικός στολισμός και εγκατάσταση στην οδό Ακαδημίας.

1997 – Απρίλιος Εικαστικός στολισμός της Πλατείας Συντάγματος με σύμβολα και λάβαρα.

1997 – Μάιος Εικαστικός στολισμός της Γιορτής Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως.

1998 – Απρίλιος Μεγάλο λάβαρο – Εγκατάσταση στο Σύνταγμα με τίτλο «Αθηναϊκό Ον».

2014 – Μάιος Έκθεση παρουσία 22 υπουργών Ευρωπαϊκής Ενώσεως στις εγκαταστάσεις της APIVITA, Μαρκόπουλο Αττικής.

 

Εκδόσεις

1984- «Ο Πτεροφόρος». Ποίηση με εξώφυλλο και εικονογράφηση του Γιάννη Τσαρούχη, εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα.

1987 – «Αναρθρών α όπωπε». Οπτική ποίηση σε 24 άδετα μονόφυλλα, εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα.

1989 – «Το Ποίημα – Αντικείμενο». Γράμματα, λέξεις, ποιήματα, Εκδόσεις Τέχνης Βουρκαριανή, Αθήνα.

1991 – «Το βλέμμα των Καρυάτιδων». Φωτογραφικό ντοκουμέντο του Νίκου Γιώργου Παπουτσίδη για την τελευταία σκηνογραφική δουλειά του Γιάννη Τσαρούχη, εκδόσεις Αδάμ, Αθήνα.

1994 – «Το μαγικό Τετράδιο και οι Ζωγραφιές του». Ποίηση με εξώφυλλο και εικονογράφηση του Γιάννη Τσαρούχη, εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα.

1999 – «Νίκος Γιώργος Παπουτσίδης». Λεύκωμα με φωτογραφίες έργων φιλοτεχνημένων την περίοδο 1990 – 1999, εκδόσεις Νηρέας, Αθήνα.

2002 – «Χαίρε, ο έπαινος του αθλητή». Έκδοση του Πολιτισμικού Οργανισμού Δήμου Αθηναίων.

2008 – «Δράκοι, Άστρα και ένα Κάστρο». Έκδοση του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ροδίων.

 

  • Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε το Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2016 στην εφημερίδα «Η ΑΞΙΑ».

 

 

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια