Νάντια Καραγιάννη: Το ποιοτικό τραγούδι… «οικογενειακή υπόθεση»

Η Νάντια Καραγιάννη μίλησε στην «Α», για την μακρόχρονη πορεία της στο ελληνικό τραγούδι, τις εμφανίσεις της στο "Δίαυλο" στο Θησείο και εξηγεί πως το τραγούδι είναι "οικογενειακή υπόθεση".

2333
Η Νάντια Καραγιάννη

Μια ευχάριστη έκπληξη περιμένει όσους επισκέπτονται τον «Δίαυλο» στο Θησείο κάθε Παρασκευή και Σάββατο. Η Νάντια Καραγιάννη, που στη διάρκεια της καριέρας της έχει συνεργαστεί με μεγάλους  Έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές, τους ταξιδεύει με την υπέροχη φωνή της και με τη συνοδεία του γιου της Νίκου στην ιστορία του ελληνικού ρεμπέτικου τραγουδιού.

Συνέντευξη στην Ειρήνη Πιτσόλη

Αυτό που δεν περιμένει κανείς είναι ο τρόπος με τον οποίο ερμηνεύει η γνωστή τραγουδίστρια μεγάλες επιτυχίες που αγαπήθηκαν τα τελευταία εκατό χρόνια.

Οι βραδιές στον «Δίαυλο» δεν μοιάζουν σε τίποτα με ό,τι μέχρι σήμερα ερχόταν στον νου μας όταν ακούγαμε «ρεμπετάδικο». Ο χώρος είναι πανέμορφος και το φαγητό και το κρασί εξαιρετικά. Θυμίζει την ατμόσφαιρα των παλιών μαγαζιών στα οποία εμφανίζονταν ο Τσιτσάνης, ο Βαμβακάρης και οι άλλοι μεγάλοι του ρεμπέτικου. Η ερμηνεία της Νάντιας Καραγιάννη ικανοποιεί τους πλέον απαιτητικούς του είδους. Συναντήσαμε την ερμηνεύτρια και μιλήσαμε για την πορεία της και για το πρόγραμμα στον «Δίαυλο»:

IMG_8324

 – Πότε και πώς ξεκινήσατε να ασχολείστε το τραγούδι;

– Ο πατέρας μου έπαιζε ερασιτεχνικά μαντολίνο και έψελνε από αγάπη στη βυζαντινή μουσική, τραγουδούσε υπέροχα όπως και η μητέρα μου. Η ενασχόλησή του ήταν η δικηγορία. Οι γονείς μου έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να αγαπήσω το τραγούδι και να το βάλω στη ζωή μου. Με την προτροπή τους άρχισα να μαθαίνω ακορντεόν σε ηλικία έντεκα χρονών.

Ξεκίνησα την καριέρα μου τη δεκαετία του ’80 σ’ έναν χώρο στο Αιγάλεω που τον είχαν δύο μουσικοί-τραγουδιστές: ο Γιάννης Γρηγοριάδης (κουμπάρος του συνθέτη Χρήστου Νικολόπουλου) και ο Γιώργος Μακρής. Έψαχναν μια κοπέλα να τραγουδάει καλά. Με άκουσαν και με πήραν μαζί τους. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα με άκουσε ο μαέστρος Νίκος Ιγνατιάδης στον «Διόνυσο» στην Πλάκα και με πήρε στο σχήμα του Στράτου Διονυσίου και του Τόλη Βοσκόπουλου στα «Δειλινά».

«Τα ρεμπέτικα εξακολουθούν να είναι αγαπητά και επίκαιρα γιατί χτυπούν τις χορδές της ψυχής μας»

 – Πόσο βοήθησε τις επιλογές σας και την εξέλιξή σας στο ρεμπέτικο το γεγονός ότι είστε αδερφή του γνωστού ρεμπέτη Μπάμπη Τσέρτου;

– Η στήριξη, η προσφορά και η μεγαλόψυχη δοτικότητα του αδερφού μου Μπάμπη Τσέρτου στάθηκε για μένα ισχυρό θεμέλιο της πορείας μου, της εξέλιξής μου και των επιλογών μου. Ο Μπάμπης είναι ένας ξεχωριστός, ευφυής, καθαρός, αληθινός και ουσιαστικός άνθρωπος της Τέχνης. Είναι ο μέντοράς μου. Όταν αρχίσαμε να τραγουδάμε μαζί τα τελευταία είκοσι χρόνια, με μικρά διαλείμματα, αγάπησα πολύ περισσότερο το ρεμπέτικο τραγούδι και άρχισα με πολλή αγάπη, θαυμασμό και ενδιαφέρον να το επεξεργάζομαι, να το μελετάω σε όλα του τα είδη, με τους σπουδαίους του δημιουργούς και τραγουδιστές.

 – Μιλήστε μας για το πρόγραμμα που παρουσιάζετε φέτος στον «Δίαυλο».

– Ο «Δίαυλος» είναι ένας πανέμορφος χώρος τον οποίο έχει επιμεληθεί ο Βασίλης Κρητικίδης, ο ιδιοκτήτης. Το διαφορετικό στο φετινό μας πρόγραμμα στο οποίο είμαι επικεφαλής είναι ότι το ρεμπέτικο τραγούδι βρίσκεται στο επίκεντρο των επιλογών μας, μέσα από την αξία του, τη διαχρονικότητά του και την απαραίτητη μεγάλη αγάπη από όλους μας. Δίνουμε όμως και κάποιες ανάσες με επιλεγμένα τραγούδια της σύγχρονής λαϊκής σκηνής που το ύφος τους έχει επιρροές από τα ρεμπέτικα τραγούδια στους ρυθμούς και στη μουσική φόρμα.

Η Νάντια Καραγιάννη με τον Γιώργο Νταλάρα, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τον Στέλιο Διονυσίου στο Βεάκειο, στη συναυλία-αφιέρωμα στον Κώστα Βίρβο.
Η Νάντια Καραγιάννη με τον Γιώργο Νταλάρα, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τον Στέλιο Διονυσίου στο Βεάκειο, στη συναυλία-αφιέρωμα στον Κώστα Βίρβο.

– Μέχρι πότε θα συνεχιστούν οι εμφανίσεις στον Δίαυλο και πού οφείλεται κατά τη γνώμη σας η μεγάλη επιτυχία που έχουν;

– Οι παραστάσεις στον Δίαυλο θα διαρκέσουν περίπου μέχρι το Πάσχα. Διαισθάνομαι τα τελευταία χρόνια ότι ο κόσμος έχει ανάγκη να γυρίσει σε πιο αυθεντικά και αληθινά μονοπάτια, να πετάξει αυτή την «γκλαμουριά» και το «δήθεν»… Να ακούσει καλύτερα τραγούδια, καλύτερες φωνές. Να βρεθεί σε πιο μικρούς, ζεστούς χώρους όπου η επικοινωνία με τον καλλιτέχνη να είναι πιο άμεση, πιο φιλική, ο ήχος να μην είναι τόσο δυνατός, οι τιμές να είναι προσιτές και να βρει το στέκι του. Το τραγούδι είναι απαραίτητο και αναγκαίο στοιχείο της καθημερινότητάς μας. Στον Δίαυλο αυτό έχουμε πετύχει: Να γινόμαστε όλοι μια παρέα, να τραγουδάμε τα μεράκια μας και τα συναισθήματά μας.

 – Μιλήστε μας για τις συνεργασίες σας με μεγάλους  Έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές.

– Είχα την τύχη και την ευκαιρία να βρεθώ στο πλάι μεγάλων δημιουργών και τραγουδιστών μετά από δική τους επιλογή και τους ευχαριστώ, τους ευγνωμονώ από τα βάθη της καρδιάς μου για όσα πολύτιμα εφόδια πήρα ώστε να διαμορφώσω τη δική μου μουσική προσωπικότητα και πορεία. Ήταν μεγάλη μαθητεία για μένα να συνεργαστώ με τους κορυφαίους δημιουργούς Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρο Ξαρχάκο, Γιώργο Ζαμπέτα, Άκη Πάνου, Χρήστο Νικολόπουλο, Αντώνη Βαρδή, Λίνο Κόκοτο, Νίκο Παπάζογλου, Πέτρο Βαγιόπουλο, Μανώλη Ρασούλη, Θανάση Πολυκανδριώτη, Τάκη Σούκα, Νίκο Τάτση, Μιχάλη Τερζή, Γιάννη Καραμπεσίνη, Λευτέρη Παπαδόπουλο, Ηλία Κατσούλη, τον δάσκαλο της παραδοσιακής μας μουσικής Αριστείδη Μόσχο κ.ά. Ο καθένας στο είδος του μοναδικός και αξεπέραστος! Επίσης, με τους λατρεμένους τραγουδιστές Γρηγόρη Μπιθικώτση, Βίκυ Μοσχολιού, Στράτο Διονυσίου, Μαρινέλλα, Τόλη Βοσκόπουλο, Μανώλη Μητσιά, Τάνια Τσανακλίδου, Σταμάτη Κόκοτα, Λάκη Χαλκιά, Τζένη Βάνου, Δημήτρη Μητροπάνο, Ελένη Βιτάλη, Γλυκερία, Δούκισσα, Ελένη Ροδά, Μανώλη Λιδάκη, Νίκο Δημητράτο, Ρένα Κουμιώτη, Πόπη Αστεριάδη, Κώστα Μακεδόνα, Ελένη Δήμου, Γεράσιμο Ανδρεάτο, Ελπίδα, Πασχάλη, Δάκη, τους αδερφούς Τζαβάρα, τον Χάρρυ Κλυνν, τους ηθοποιούς Γιάννη Μπέζο, Νένα Μεντή, Κατιάνα Μπαλανίκα, Τζέσυ Παπουτσή, Ελένη Φιλίνη κ.ά.

Η Νάντια Καραγιάννη στο Δίαυλο στο Θησείο
Η Νάντια Καραγιάννη στο Δίαυλο στο Θησείο

– Τι διαφορά υπάρχει ανάμεσα στο σύγχρονο και στο παλιό λαϊκό τραγούδι;

– Αυτό με έχει απασχολήσει πολλές φορές, με έχει προβληματίσει. Πρώτα πιστεύω ότι πρέπει να εξετάσουμε ποια είναι τα όρια του λαϊκού μας τραγουδιού. Στην έννοια «λαϊκό τραγούδι» μπορούμε να συμπεριλάβουμε τραγούδια που εκφράζουν τον λαό μας και έχουν μια γνησιότητα. Το κριτήριο για το κατά πόσο είναι ή όχι λαϊκό ένα έργο είναι το πόσο θα μείνει στη μνήμη του κόσμου. Η διαφορά λοιπόν του παλιού λαϊκού τραγουδιού με το σύγχρονο είναι ότι τα περισσότερα τραγούδια που γράφονται τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια και υπερπροβάλλονται έχουν καθαρά διεκπεραιωτικό πρόσωπο και χαρακτήρα. Είναι φασόν. Επικρατεί ένας μαϊμουδισμός άνευ προηγουμένου. Αντέχουν δεν αντέχουν μια σεζόν. Η ζημιά που προκαλούν είναι τεράστια. Όμως, και σήμερα γράφονται πολύ ωραία λαϊκά τραγούδια και από νεότερους δημιουργούς μαζί με τους παλιούς.

– Υπάρχει κάποια στιγμή σταθμός στην καριέρα σας;

– Ήμουν τυχερή στη μέχρι τώρα τραγουδιστική διαδρομή μου που πρόλαβα και συνεργάστηκα με όλους αυτούς τους χαρισματικούς δημιουργούς και τραγουδιστές που σου ανέφερα και πήρα πολλά απαραίτητα εφόδια που μου έδωσαν κατεύθυνση και στίγμα. Θεωρώ σταθμό τη συνεργασία μου με τον αδερφό μου Μπάμπη Τσέρτο, γιατί είναι η πιο μακρόχρονη. Το όφελος για μένα τεράστιο σε όλους τους τομείς. Ο αδερφός μου ήταν μεγάλο στήριγμα για μένα. Και το πιο σοβαρό είναι ότι πιο ήρεμη και χαλαρή ασχολήθηκα και μελέτησα περισσότερο εμπεριστατωμένα το ελληνικό τραγούδι πρωτίστως και την πολυμορφία του.

Νάντια Καραγιάννη - Νικόλας Καραγιάννης
Νάντια Καραγιάννη – Νικόλας Καραγιάννης

– Μιλήστε μας για τα καινούργια δικά σας τραγούδια.

– Αυτό το διάστημα μπαίνω στο στούντιο για να ηχογραφήσω μια ενότητα τραγουδιών με λαϊκό ηχόχρωμα, των οποίων τη μουσική υπογράφουν ο αγαπημένος μου Δαβίδ Ναχμίας και η δημοσιογράφος Νίνα Ναχμία, που είναι η μητέρα του. Αμέσως μετά θα συμμετέχω μαζί με τον αδερφό μου Μπάμπη Τσέρτο στο cd του γιου μου Νίκου Καραγιάννη, που θα ερμηνεύσει τα δικά του τραγούδια, αφού έχει γράψει τη μουσική σε στίχους Κώστα Καρτελιά (τον οποίο γνωρίσαμε από την «Οδύσσεια» του Μίκη Θεοδωράκη με τη φωνή της Μαρίας Φαραντούρη).

«Στην εποχή της μεγάλης παρακμής και επιπεδοποίησης, τα δυνατά ατόφια συναισθήματα, η αίσθηση της παρέας, η ψυχική ανάταση που προσφέρει το ρεμπέτικο τραγούδι αποτελούν βάλσαμο και λύτρωση»

– Υπάρχουν κάποιες παλιές ερμηνεύτριες του ρεμπέτικου που θαυμάζετε;

– Υπάρχουν καταπληκτικές φωνές στο ρεμπέτικο τραγούδι που υποκλίνομαι στο μεγαλείο τους: Ρόζα Εσκενάζυ, κορυφαία ερμηνεύτρια της σμυρναίικης σχολής του ρεμπέτικου τραγουδιού. Επίσης, στην ίδια κατηγορία είναι μια άλλη σημαντική φωνή, η Ρίτα Αμπατζή, καθώς και η Μαρίκα Φραντζεσκοπούλου (Πολίτισσα). Θεωρώ τη Μαρίκα Νίνου και τη Σωτηρία Μπέλλου ανεπανάληπτες και τις βασικότερες γυναικείες παρουσίες της μεταπολεμικής περιόδου του ρεμπέτικου τραγουδιού.

 – Είχε τύχει να γνωρίσετε κάποιον ή κάποια από τους παλιούς ρεμπέτες;

– Γνώρισα τον σπουδαίο και χαρισματικό Γιώργο Μητσάκη. Με πήγε να με ακούσει ο συνάδελφος Γιάννης Μπογδάνος για να κάνουμε δισκογραφία και συναυλίες, αλλά δυστυχώς αρρώστησε και έφυγε. Ακόμη, γνώρισα τον Κώστα Καπλάνη, τον Μιχάλη Γενίτσαρη, την Ιωάννα Γεωργακοπούλου, την  Άννα Χρυσάφη. Συνεργάστηκα και με τη μοναδική Σωτηρία Μπέλλου στα τέλη της 10ετίας του ’80 στο κέντρο «Δίας». Υπέροχες στιγμές!

– Στον «Δίαυλο» εμφανίζεστε με τον γιο σας, ο οποίος είναι επίσης πολύ καλός ερμηνευτής. Πώς είναι να βρίσκονται μαζί στο πάλκο μάνα και γιος;

– Ο Νίκος Καραγιάννης είναι ο γιος μου και τα τελευταία δέκα χρόνια είμαστε μαζί σε ζωντανές εμφανίσεις και συναυλίες. Το συναίσθημα είναι υπέροχο. Ο Νίκος είναι και δημιουργός, γράφει μουσική και θα κυκλοφορήσει στο άμεσο μέλλον ένα cd.

– Υπάρχουν κάποια τραγούδια που θεωρείτε ότι δεν θα μπορούσατε να τα πείτε «με τίποτα»;

– Δεν θα μπορούσα να ερμηνεύσω τραγούδια που τα θεωρώ υποπροϊόντα χαμηλής αισθητικής και ποιότητας. Όλη αυτή η κατάντια των πολιτιστικών αξιών είναι σε συνάρτηση με την πλασματική ευμάρεια που βιώσαμε τα προηγούμενα χρόνια και την πλήρη απουσία μιας στοιχειώδους παιδείας και πληροφόρησης. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να πάμε μπροστά όλοι μαζί με καινούργιες βάσεις για την κοινωνία, τις τέχνες και τον πολιτισμό.

IMG_8322

– Γιατί πιστεύετε ότι τα ρεμπέτικα και παλιά τραγούδια είναι τόσο επίκαιρα και αγαπητά και σήμερα;

– Θεωρώ ότι τα ρεμπέτικα εξακολουθούν να είναι τόσο αγαπητά και επίκαιρα ακόμη και σήμερα γιατί χτυπούν τις χορδές της ψυχής μας, γιατί το επίπεδο έμπνευσης και δημιουργίας είναι αρκετά υψηλό. Και έτσι, στην εποχή της μεγάλης παρακμής και επιπεδοποίησης, τα δυνατά ατόφια συναισθήματα, η ζεστασιά, η αίσθηση της παρέας, η ψυχική ανάταση που μας προσφέρουν είναι βάλσαμο, λύτρωση, ψυχαγωγία, αλήθεια, και δεν θα σβήσουν ποτέ.

– Πιστεύετε ότι το ρεμπέτικο τραγούδι είναι κάτι που μπορεί να έχει συνέχεια ή πρέπει να αρκεστούμε στους δημιουργούς του παρελθόντος;

– Πιστεύω ότι έχουν γίνει κάποιες δισκογραφικές δουλειές των οποίων τα τραγούδια πατάνε στο ύφος, στη δομή, στη θεματολογία των ρεμπέτικων τραγουδιών και οι δημιουργοί τους καταθέτουν την ψυχή τους. Είναι αξιοπρόσεκτα, αξιόπιστα, και νομίζω ότι τα έχουμε ανάγκη στην εποχή μας. Ενδεικτικά, αναφέρω τα τραγούδια από την ταινία «Ρεμπέτικο», του Σταύρου Ξαρχάκου σε σκηνοθεσία Κώστα Φέρρη και σενάριο της Σωτηρίας Λεονάρδου, το 1983, τα οποία έκαναν μεγάλη επιτυχία, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια