Μίμης Πλέσσας: Θέλω οι επόμενες γενιές να κρίνουν τη μουσική μου με αυστηρότητα

Συνέντευξη στη Γεωργία Δρακάκη

559

Ο Μίμης Πλέσσας μίλησε στην εφημερίδα «Η ΑΞΙΑ» και παρουσιάζει τα σχέδιά του για αυτό το καλοκαίρι

«Ο μεγάλος συνθέτης παραμένει ενεργός στη μουσική σκηνή του τόπου και ονειρεύεται για το μέλλον σαν να είναι έφηβος…»

Τα τρία μεγάλα «Μ» για τη μουσική του τόπου μας είναι, αδιαμφισβήτητα, και σε τυχαία σειρά, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Μίμης Πλέσσας. Και αν οι πρώτοι δύο κατόρθωσαν μέσω της μουσικής τους να εγγραφούν ως εκπρόσωποι συγκεκριμένου μουσικού είδους, παρά, φυσικά, την αναντίρρητη οικουμενικότητα της τέχνης τους, το μουσικό φάσμα που δημιούργησε –και συνεχίζει– ο Πλέσσας περιλαμβάνει όλα τα είδη της μουσικής, από έντεχνη, τζαζ, συμφωνική και οργανική μέχρι λαϊκή.

Ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1924 στην Αθήνα και σπούδασε χημικός στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ αργότερα πήγε στις ΗΠΑ για να συνεχίσει τις σπουδές του. Σε πολύ μικρή ηλικία έγινε ο πρώτος σολίστ πιάνου στην Ελληνική Ραδιοφωνία. Εδώ και μισό αιώνα προσφέρει καλλιτεχνικά στο θέατρο, τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και στην τηλεόραση, και συνεργάστηκε με πολλούς κορυφαίους τραγουδιστές. Ο Μίμης Πλέσσας έχει διευθύνει πολλές από τις μεγαλύτερες ορχήστρες στον κόσμο και δικαίως κατέκτησε πολλές ελληνικές και ξένες διακρίσεις

Το 2016 ο Μίμης Πλέσσας, με αφορμή την επέτειο 50 χρόνων από την εμφάνισή του στη δισκογραφία με τον δίσκο «Ραντεβού στον αέρα» για την ομώνυμη ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη, παρουσίασε το τελευταίο πλήρες έργο του «Διάφανος σταυρός», με ερμηνευτή τον Θάνο Ολύμπιο, και ο δίσκος έγινε πλατινένιος.

Δεκάδες συναυλίες σε όλη την Ελλάδα

Για ακόμα ένα καλοκαίρι ο Μίμης Πλέσσας έδωσε και θα δώσει δεκάδες συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, αιώνια ερωτευμένος με τη μουσική και πάντα κοντά σε νέα παιδιά που στηρίζει στα όνειρά τους. Στα 92 του χρόνια έχει κοντά του μια οικογένεια που τον αγαπά και τον προσέχει, και πολλά ακόμα τραγούδια στα σκαριά…

Κάθε φορά που ακούω το όνομα «Πλέσσας» μού έρχεται στον νου μια τεράστια, ελληνική πανσέληνος πάνω από μια λευκή βάρκα στο Αιγαίο και, ακόμα, μερικά αγόρια με ανεβασμένα τα παντελόνια να χορεύουν σε κάποια ταβέρνα ένα εύθυμο χασάπικο. Για ακόμα μια φορά αποδεικνύεται πόσο δύσκολο είναι να κάνεις μια αντικειμενική και ουδέτερη συνέντευξη με ανθρώπους τους οποίους έχεις αγαπήσει μέσω της τέχνης τους…

– Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια, κύριε Πλέσσα; Ποια η σχέση σας με την οικογένειά σας;

– Στα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι να έχω την προστασία μιας μικροαστικής οικογένειας. Ο πατέρας μου, η μητέρα μου, οι θείοι μου και οι θείες μου με καμάρωναν, με προστάτευαν και πάντα παραστέκονταν στις επιθυμίες μου.

– Σε πολύ νεαρή ηλικία, και για λόγους σπουδών, μεταβήκατε στις ΗΠΑ. Πώς ήταν η ζωή εκεί εκείνα τα χρόνια; Υπάρχει κάτι που να έμεινε χαραγμένο στη μνήμη σας;

– Όπως είναι φυσικό, θυμάμαι ακόμα τις δύσκολες στιγμές. Αναγκαζόμουν να εφευρίσκω αμερικάνικες πονηριές για να εξασφαλίζω τον επιούσιο. Φαίνεται πως τα κατάφερα. Η τύχη πολλές φορές μού χαμογέλαγε και κατάφερνα να ξεπερνάω τη δυσκολία και να την μετατρέπω σε κατάκτηση.

– 104 είναι οι ταινίες για τις οποίες γράψατε μουσική. Ποια ήταν η διαδικασία που ακολουθούσατε; Βλέπατε την ταινία, συζητούσατε με τον σκηνοθέτη; Πώς είχατε την έμπνευση για τα μουσικά θέματα;

– 104 ελληνικές ταινίες… Και άλλες 11 ξένες! Την εποχή εκείνη ο τρόπος ήταν ένας: Καθόμουν με τον σκηνοθέτη και τον μοντέρ και μετράγαμε τις σκηνές που είχαν την ανάγκη της μουσικής για να ουσιαστικοποιηθούν και… η συνέχεια επί της οθόνης.

– Τι από όλα όσα προσφέρατε στη μουσική πιστεύετε πως μπορείτε να ξεχωρίσετε; Κάποιο τραγούδι ίσως, ή κάποια συνεργασία…

– Μου βάζεις εύκολα, γιατί σίγουρα αυτά που πιστεύω ότι μπορώ να προσφέρω αφορούν στα παιδιά, στα εγγόνια μας και στα δισέγγονά μας. Με παρρησία δηλώνω πως και αυτή τη φορά αυτά που γράφω σήμερα είναι πολύ μπροστά και παρακαλώ τις επερχόμενες γενιές να τα κρίνουν με περισσή αυστηρότητα. Για τα προηγούμενα, όποιο και να διαλέξετε έχει την ίδια αγάπη, σεβασμό και φροντίδα.

– Ποια είναι η άποψή σας για τον Κώστα Βίρβο και τον Λευτέρη Παπαδόπουλο; Τι σας μετέδωσαν, τι κρατάτε από την επαφή και συνεργασία με αυτούς τους κορυφαίους στιχουργούς;

– Έχω την ελπίδα ότι τίμησα με το παραπάνω την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν παραδίδοντας στις ικανότητές μου την ευαισθησία τους. Θέλετε και παράδειγμα; Τον «Δρόμο», που δίνει στον Λευτέρη την πρώτη θέση των ελληνικών επιτυχιών. Και ο Κώστας Βίρβος που με κάθε έργο που μου εμπιστευόταν μου χάριζε έναν καινούργιο κόσμο που με υπευθυνότητα και σεμνότητα υπηρετούσα.

– Μεγάλο ενδιαφέρον είχε και η συνύπαρξή σας με την Κατιάνα Μπαλανίκα και τον Γιώργο Μαρίνο. Αλήθεια, πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;

– Ο Γιώργος Μαρίνος τραγουδιστής μα και ηθοποιός. Η Κατιάνα Μπαλανίκα ιδιαίτερη, αλλιώτικη και ευαίσθητη. Και οι δύο μαζί ζυμάρι για τα πιο όμορφα τσουρέκια. Στις πείνες που πέρασα θα τα άφηνα άψητα και αφάγωτα;

– Τα τελευταία χρόνια έχετε αναδείξει μέσω της μουσικής σας νέες φωνές, νέα ταλέντα, όπως τον Μαυρίκιο Μαυρικίου και τον Θάνο Ολύμπιο. Είναι εύκολο, αλήθεια, για έναν νέο καλλιτέχνη να σας προσεγγίσει και να κατορθώσει να… γίνει «πλεσσόπουλο»;

– Γιατί δεν ρωτάτε τους ίδιους να σας πουν πώς αντέχονται οι δοκιμασίες που πέρασαν και επί τη ευκαιρία δεν τους ρωτάτε αν αξίζει ο τίτλος που απέκτησαν; Γιατί καλά να φτάσεις να γίνεις πλεσσόπουλο… Από εκεί, όμως, αρχίζουν τα δύσκολα.

– Η αλήθεια είναι ότι έχει τύχει να κάνω συνέντευξη και με τον Μαυρίκιο και με τον Θάνο και κάτι έχω καταλάβει, απλώς ήθελα να ρωτήσω κι εσάς! Θα ήθελα, όμως, να ξεφύγουμε λιγάκι από τον μουσικό Μίμη Πλέσσα. Αλήθεια, υπάρχει κάποιο μέρος στην Ελλάδα που να ξεχωρίζετε από άλλα;

– Όλο το κομμάτι από τη Μάνη, τη Μονεμβασιά ως τον Γέρακα… και αν δεν με πιστεύεις, κολύμπησέ το, ψάρεψέ το και θα με νιώσεις.

– Ποιο είναι το αγαπημένο σας φαγητό;

– Τα αυγά. Και αν θέλεις και μια δικαιολογία, είναι αρκετά φτηνά και ξέρω να τα μαγειρεύω με χιλιάδες τρόπους. Με την ευκαιρία αυτή, μάθε πως τα αυγά δεν ευθύνονται για καμμία χοληστερίνη και αυτά σ’ τα λέει χημικός που ξέρει τι του γίνεται.

– Υπάρχει κάποια συνήθειά σας που δεν εγκαταλείψατε ούτε μία μέρα στη ζωή σας μέχρι σήμερα;

– Ναι. Να είμαι δοτικός, όταν ο αναγκεμένος είναι ειλικρινής και άξιος.

– Πώς είναι μια τυπική ημέρα του Μίμη Πλέσσα σήμερα, εν έτει 2016;

– Τη χωρίζω σε τρία 8ωρα. Ένα για να κοιμάμαι, ένα για να σκέπτομαι, και ένα για να ξεκινάω εφαρμόζοντας, με τα όσα με δίδαξε η πείρα, να κάνω το μέλλον μου άξιο του παρελθόντος.

– Κάνετε σχέδια; Ονειρεύεστε πράγματα για το μέλλον; Κι από την άλλη… νοσταλγείτε;

– Κάντε μου μια χάρη, γι’ αυτό ρωτήστε τη γυναίκα μου και την κόρη μου. Αν σας μπερδέψουν οι απαντήσεις τους, εδώ είμαστε και θα σας πω.

Με το βλέμμα πάντα στραμμένο στο μέλλον

Αυτό έκανα κι εγώ λοιπόν… Απευθύνθηκα στη γυναίκα του, τη δημοσιογράφο Λουκίλα Καρρέρ, η οποία μοιράστηκε με την «Α» τα εξής: «Ο Μίμης ονειρεύεται καθημερινά. Δεν νοσταλγεί ποτέ και γι’ αυτό και δεν έχει φωτογραφικό υλικό. Ό,τι έχουμε από φωτογραφίες είναι από το προσωπικό μου αρχείο – ευτυχώς που μάζευα τέτοιο υλικό από φοιτήτρια. Πάντα κοιτάζει το αύριο, ποτέ το χτες! Κάνει όνειρα συνέχεια και δυστυχώς έχω τον θλιβερό ρόλο να τον προσγειώνω στην πραγματικότητα. Μιλάει σαν εικοσάχρονο παιδί που θα ταξιδέψει 26 ώρες σε ένα αεροπλάνο για να κάνει συναυλίες στην Αυστραλία και λίγο μετά την επιστροφή του θα ξαναφύγει για να βρεθεί στην Κίνα για ρεσιτάλ. Δυστυχώς, ακυρώνω τα περισσότερα από τα σχέδιά του για προφανείς λόγους. Εκείνος λέει ΝΑΙ σε όλα κι εγώ ΟΧΙ στα περισσότερα. Τον προσέχω για να τον έχουμε γερό και να δημιουργεί. Αν και ο κόσμος πιστεύει το αντίθετο. Μού έχουν γράψει στο facebook “Αφήστε τον να ξεκουραστεί. Τι τον αφήνετε και κάνει τόσες συναυλίες;” Ευτυχώς οι φίλοι και οι συνεργάτες ξέρουν ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Εγώ αρνούμαι ευγενικά μια επαγγελματική πρόταση που τού κάνουν και όταν ο Μίμης το ανακαλύψει παρεμβαίνει λέγοντας «Η γυναίκα μου με υπερπροστατεύει και είπε όχι. Η συναυλία θα γίνει. Και το ταξίδι θα το κάνω όσο κουραστικό κι αν είναι… ”»

Ο αιώνιος έφηβος

Νομίζω πως τα λόγια της κυρίας Καρρέρ για τον αγαπημένο της σύντροφο είναι ό,τι πρέπει για κατακλείδα αυτής της συνέντευξης: «Αυτός είναι ο Μίμης…. Ο αιώνιος έφηβος, ο ονειροπόλος, ο δοτικός, εκείνος που ενώνει τις γενιές, ενώνει τον αριστερό με τον δεξιό, τον αστό με τον λαϊκό άνθρωπο. Εκείνος που μας ένωσε και δεν μας χώρισε ποτέ σαν λαό, σαν γενιές, σαν… οικογένεια!»

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια