Κατερίνα Πολέμη: «Η κρίση που ζούμε δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και εσωτερική»

Η μουσικός Κατερίνα Πολέμη μιλά στην «Α» για την πορεία της στον κόσμο της Τέχνης, για τις σημαντικές συνεργασίες, αλλά και για τον συνδυασμό τύχης και επιλογών που καθορίζουν ένα αποτέλεσμα

1589

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη –

Μαθαίνοντας τις μουσικές δραστηριότητες της Κατερίνα Πολέμη, μου έκανε εντύπωση το πώς σε τόσο μικρή ηλικία είχε κάνει τόσο σημαντικές δουλειές και είχε τόσες διακρίσεις. Στάθηκα, κυρίως, στο ότι έγραψε το soundtrack της ταινίας «Μικρά Αγγλία», του Παντελή Βούλγαρη, σε ηλικία 24 χρονών και είχε αρκετές συνεργασίες με τον Δ. Τάρλοου στις επιτυχημένες θεατρικές του παραστάσεις. Μιλώντας μαζί της όμως και γνωρίζοντάς την καλύτερα, κατάλαβα ότι είχα να κάνω μ’ έναν άνθρωπο με πλούσιο εσωτερικό κόσμο, που έχει δουλέψει πολύ από μικρή ηλικία, όχι μόνο με τη μουσική, αλλά και με τον εσωτερικό του κόσμο. Με χαμόγελο και με θετική διάθεση η μουσικός Κατερίνα Πολέμη απάντησε στις ερωτήσεις μας.

Κατερίνα Πολέμη Katerina polemi

– Εχεις μητέρα Βραζιλιάνα, πατέρα Ανδριώτη και έχεις μεγαλώσει στο Λονδίνο και στην Ελλάδα. Πόσο πιστεύεις ότι αυτός ο συνδυασμός έχει βοηθήσει στην κουλτούρα της μουσικής και στη δουλειά σου γενικότερα;

– Οπως είναι λογικό, αυτός ο συνδυασμός είναι όντως καταλυτικός. Οι γονείς μου είναι από τις δύο άκρες του κόσμου και γνωρίστηκαν στη Βραζιλία. Και δεν φτάνει αυτό, θεωρώ ότι δεν είναι αντιπροσωπευτικά παραδείγματα των τόπων καταγωγής τους. Είναι ιδιαίτεροι άνθρωποι, άνθρωποι της ουσίας.

Για παράδειγμα, ο πατέρας μου είναι πολύ ανοιχτός, με ανοιχτές κεραίες και πάντα πολύ δραστήριος. Δεν έμενε «βολεμένος» ποτέ! Ηθελε πάντα κάτι νέο, καινοτόμο και ωθούσε και τα παιδιά του σ’ αυτό. Μάθαμε να «ξεβολευόμαστε», μας άφησαν να ανοίξουμε τα δικά μας φτερά. Αλλά έτσι είχε μάθει κι αυτός από τον δικό του πατέρα. Και οι δύο γονείς μου δίνουν βήμα σε όλους να μιλήσουν. Ακούν με προσοχή τους ανθρώπους και τους εκτιμούν για τις εμπειρίες τους. Είναι ξεχωριστοί και τους αγαπώ. Με έμαθαν να εκτιμώ όλους τους ανθρώπους.

Για να σου εξηγήσω χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα, αναφέρω το ακόλουθο: Εστω ότι κάνω συναυλία σ’ έναν χώρο και ο χώρος είναι βρόμικος. Ποιος θα κακοχαρακτηριστεί; Εγώ, η τραγουδίστρια που επέλεξα ένα ακατάλληλο μέρος. Αν το μέρος είναι «όπως πρέπει», ο τραγουδιστής θα πάρει τα εύσημά του. Αρα, όλοι βάζουν το λιθαράκι τους στην επιτυχία, στην όποια επιτυχία. Γι’ αυτό πρέπει να εκτιμάμε όλους τους ανθρώπους που βοηθούν να οδηγηθούμε σε ένα καλό αποτέλεσμα, στον βαθμό του ο καθένας και ανάλογα με τη δουλειά του. Δηλαδή και τον άνθρωπο που διοργανώνει, και αυτόν που σερβίρει, και αυτόν που είναι στα φώτα, και αυτόν που καθαρίζει, όλους, όλους, όλους! Αυτά με έχουν μάθει οι γονείς μου!

Την ερώτησή σου, όμως, δεν την απάντησα… Εξαιτίας όλων των παραπάνω που ανέφερα, αλλά και το ότι είχα καθημερινά πολλά και διαφορετικά ηχοχρώματα στα αυτιά μου, τώρα όλα αυτά βγαίνουν αβίαστα πολλές φορές στη δουλειά μου.

Κατερίνα Πολέμη Katerina polemi

– Εχεις δραστηριοποιηθεί έντονα στη Βραζιλία. Θα ήθελες να μας μιλήσεις για αυτό;

– Συμμετείχα τον περασμένο Αύγουστο σε κάποια events των Ολυμπιακών Αγώνων στη Βραζιλία. Ημουν καλεσμένη από την ελβετική πρεσβεία για να δώσω κάποιες συναυλίες στα events τους. Εδωσα 4 συναυλίες που οργάνωσε η πρεσβεία εκεί, και έδωσα και 3 δικές μου. Στη Βραζιλία αισθάνομαι ότι αγαπούν πολύ αυτό που κάνουμε όλοι στην μπάντα. Το εισπράττω, το επιστρέφω και θα συνεχίσω έτσι. Στη Βραζιλία τραγούδησα πρώτη φορά στα 16 μου σ’ ένα εστιατόριο και σιγά σιγά το διηύρυνα.

– Η πορεία σου στη μουσική είναι πολύ δυναμική και πολλά υποσχόμενη. Θα συνεχίσεις να ασχολείσαι με αυτό ή σκέφτεσαι αργότερα να ασχοληθείς με κάτι διαφορετικό;

– Η μουσική είναι η μεγάλη μου αγάπη. Εχω πολλά να μελετήσω και να διδαχθώ ακόμα, αλλά θα ήθελα και να δώσω και πολλά. Σκέφτομαι πώς προέκυψε και έγραψα το soundtrack της ταινίας «Μικρά Αγγλία». Ημουν μικρή, μόλις 24 χρονών, και γνώρισα τον κ. Βούλγαρη στην Ανδρο, στην ταβέρνα στην πλατεία. Μου συστήθηκε με το μικρό του όνομα. Εγώ, πάλι, του μίλησα για τη μικρή μου πορεία τότε, και έπειτα το επόμενο καλοκαίρι μού πρότεινε να γράψω το soundtrack της ταινίας του. Με εμπιστεύτηκε και αυτό θα το εκτιμώ για πάντα! Δεν είχα καν ονειρευτεί μέχρι τότε να γράψω μουσική για κινηματογραφική ταινία και ο κ. Βούλγαρης, ένας τόσο καταξιωμένος άνθρωπος, εμπιστεύτηκε εμένα, μου έδωσε την ευκαιρία. Τον τιμώ και τον ευχαριστώ γι’ αυτό!

«Αν ένας λαός δίνει έμφαση κυρίως στο χρήμα και στα υλικά αγαθά και δεν τιμά την ιστορία του και δεν καλλιεργεί τον εσωτερικό του κόσμο, το οικοδόμημα θα καταρρεύσει κάποια στιγμή, γιατί ξέχασε να κτίσει τις βάσεις»

– Ποιες άλλες δουλειές σου ξεχωρίζεις;

– Εχω γράψει τη μουσική για τη θεατρική παράσταση-μιούζικαλ «Ευρυδίκη» της Sarah Ruhl σε σκηνοθεσία Δ. Τάρλοου, όπου και ηχογράφησα τον δεύτερό της δίσκο «Ευρυδίκη» με στίχους του Στρατή Πασχάλη. Εχω, επίσης, γράψει μουσική για τις θεατρικές παραστάσεις «Τρωικός Πόλεμος» σε σενάριο του Στρατή Πασχάλη και σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου, και για το «Blasted» της Sarah Kane σε σκηνοθεσία Δ. Τάρλοου, και το 2014 για την παράσταση «Η Μεγάλη Χίμαιρα», βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Καραγάτση σε σκηνοθεσία του Δ. Τάρλοου, που παίζεται ακόμα για τρίτη χρονιά με εξαιρετική επιτυχία στο θέατρο Πορεία.

– Τον τελευταίο καιρό εργάζεσαι με την οργάνωση «ΜELISSA, Migrant Women’s Network», στην πλατεία Βικτωρίας, για τη διαχείριση του μετατραυματικού στρες των μεταναστριών. Εσύ με τη συνεργάτριά σου ψυχολόγο-δραματοθεραπεύτρια βοηθάτε τις μετανάστριες να αντεπεξέλθουν και να ενταχθούν στο νέο περιβάλλον. Μίλησε μας για αυτό.

Κατερίνα Πολέμη Katerina polemi– Το «Μέλισσα» είναι ένα πρόγραμμα ένταξης που βασίζεται στην εκμάθηση των ελληνικών, αλλά έχει και πολλές άλλες δράσεις. Είναι ένα ενταξιακό πείραμα, γιατί είναι και πρωτοφανής η κρίση που ζούμε. Οι σημερινοί πρόσφυγες είναι οι αυριανοί μας γείτονες, και η δημιουργική τους ένταξη στην κοινωνία μας είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχουμε μπροστά μας. Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις τα κορίτσια και τις γυναίκες αυτές -τις μετανάστριες- που έχουν ζήσει τόση φρίκη να σου χαμογελούν και να μοιάζουν ευτυχισμένες μετά το εργαστήριό μας. Σκέφτομαι κάθε φορά… «κοίτα να δεις που αυτές οι γυναίκες μετά από όλα αυτά μπορούν και χαμογελούν!» Και με κάνει ακόμα πιο χαρούμενη το ότι σ’ αυτό το χαμόγελό έχω συμβάλει και εγώ! Και χαμογελώ μετά! Μέσα και έξω.

– Κατερίνα, πιστεύεις στην τύχη;

– Καταλαβαίνω τους ανθρώπους που συχνά αναφέρονται στην καλή ή στην κακή τύχη. Αλλά για μένα, για κάθε πράγμα που συμβαίνει στη ζωή μας, υπάρχει ένας σοφός και βαθύτατος λόγος. Ομως καμιά φορά ο ανθρώπινος νους, αν το αφήσουμε, δεν είναι σε θέση να τον αντιληφθεί. Ο νους αντιλαμβάνεται τα πράγματα σε ένα επίπεδο, το σώμα σε άλλο επίπεδο, το συναίσθημα τα αντιλαμβάνεται αλλιώς. Το ιδανικό είναι να υπάρχει ένας συνδυασμός της αντίληψης όλων αυτών. Επίσης, καλό είναι να μη μεταθέτουμε την «ευθύνη» της ζωής μας σε άλλους, να κατηγορούμε άλλους για τα παθήματά μας. Πρέπει να κοιτάμε μπροστά και να προσπαθούμε για το καλύτερο. Να προσπαθούμε και στις κακές συγκυρίες να διδαχτούμε και να αναδείξουμε το «καλό».

Εκπέμπεις το καλό και ελκύεις το καλό, και αντιστρόφως. Αυτή είναι η φιλοσοφία μου!

Κατερίνα Πολέμη Katerina polemi– Πώς αντιλαμβάνεσαι την οικονομική κρίση που ζούμε;

– Θεωρώ πως η κρίση που ζούμε δεν είναι οικονομική μόνο, είναι μια γενικότερη εσωτερική κρίση. Ο αντίκτυπος είναι και οικονομικός, και έτσι το αντιλαμβανόμαστε. Αν ένας λαός δίνει έμφαση κυρίως στο χρήμα και στα υλικά αγαθά και δεν τιμά την ιστορία του, δεν δίνει βάση στις αξίες, δεν γνωρίζει τον εαυτό του και δεν καλλιεργεί τον εσωτερικό του κόσμο, το οικοδόμημα θα καταρρεύσει κάποια στιγμή, γιατί ξέχασε να κτίσει τις βάσεις.

«Ο νους αντιλαμβάνεται τα πράγματα σε ένα επίπεδο, το σώμα σε άλλο επίπεδο, το συναίσθημα τα αντιλαμβάνεται αλλιώς. Το ιδανικό είναι να υπάρχει ένας συνδυασμός της αντίληψης όλων αυτών»

k-polemi-festival-androu-Κατερίνα Πολέμη Katerina polemiΚάτι έχουμε να μάθουμε απ’ αυτή την κρίση. Κάθε χώρα από την κρίση της έχει κάτι να μάθει. Θα πρέπει εμείς οι άνθρωποι να ξεκινήσουμε από βασικά, μικρά πράγματα. Να ασχοληθούμε με θάρρος και αντικειμενικότητα με το «εγώ» μας και να αναρωτηθούμε πού μπορεί να κάναμε λάθος, πού αδικήσαμε τον εαυτό μας ή τον συνάνθρωπό μας και γιατί, γιατί υποτιμήσαμε τον συνάνθρωπό μας, γιατί τον κλέψαμε. Είναι εύκολο να λέμε πως φταίει το κράτος, η τράπεζα και ούτω κάθε εξής. Ποιος επέλεξε το κράτος;

– Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

– Φέτος θα δουλέψω πάλι με τον Δ. Τάρλοου, για μια παράσταση για το Εθνικό Θέατρο, τον «Θερισμό» του Δημήτρη Δημητριάδη, και θα γράψω μουσική για μια ελληνοαμερικανική παραγωγή στον κινηματογράφο. Στη συνέχεια θα ήθελα να ξεκουραστώ και να ασχοληθώ με τον εαυτό μου. Οπως καταλαβαίνεις, πρέπει να πάρω για να δώσω, να δώσω το καλύτερό μου στη μουσική.


Who is who

Η Κατερίνα γεννήθηκε στο Λονδίνο από Βραζιλιάνα μητέρα και Ελληνα πατέρα (από την Ανδρο). Σπούδασε μουσική στο φημισμένο Berklee College of Music στις ΗΠΑ, όπου έζησε 5 χρόνια.

Το 2011 ηχογράφησε το πρώτο της δίσκο «Spread the Music not the Name», με υψηλές κριτικές, και από τότε κάνει συναυλίες σε Αμερική, Ελλάδα και Βραζιλία. Πέρα από τα αναρίθμητα μικρά τζαζ μπαρ ανά τον κόσμο, έχει τραγουδήσει στο Carnegie Hall, στο Boston Symphony Hall, Stravinsky Auditorium στην Ελβετία και στον Κήπο Μεγάρου Αθηνών.

Το 2012 έγραψε τη μουσική για τη θεατρική παράσταση-μιούζικαλ «Ευρυδίκη», της Sarah Ruhl σε σκηνοθεσία Δ. Τάρλοου, όπου και ηχογράφησε τον δεύτερο της δίσκο «Ευρυδίκη» και πήρε το 1ο βραβείο μουσικής στα Θεατρικά Βραβεία Κοινού 2013 του περιοδικού «Αθηνόραμα».

Κατερίνα Πολέμη Katerina polemi

Το 2013 έγραψε το soundtrarack της ταινίας «Μικρά Αγγλία», του Παντελή Βούλγαρη και σε σενάριο της Ιωάννας Καρυστιάνη, για το οποίο ήταν υποψήφια για καλύτερη μουσική από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου το 2014. Επίσης, η ταινία κέρδισε τρία βραβεία στο 17ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Σαγκάης, καλύτερης ταινίας, καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερης γυναικείας ερμηνείας (για την Πηνελόπη Τσιλίκα).

Επειτα, έγραψε μουσική για τις θεατρικές παραστάσεις «Τρωικός Πόλεμος» σε σενάριο του Στρατή Πασχάλη και σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου, και για το «Blasted» της Sarah Kane σε σκηνοθεσία Δ. Τάρλοου, και το 2014 για την παράσταση «Η Μεγάλη Χίμαιρα», βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Καραγάτση για το Φεστιβάλ Αθηνών 2014, σε σκηνοθεσία του Δ. Τάρλοου, στο οποίο πήρε το 1ο βραβείο μουσικής στα Θεατρικά Βραβεία Κοινού 2015 του περιοδικού «Αθηνόραμα».

 

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια