Δ. Σεβαστάκης: «Αργήσαμε να συμφιλιωθούμε με την αναγκαιότητα των επενδύσεων»

Ο βουλευτής Σάμου του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Σεβαστάκης, μιλάει στην «axianews» για τη γ’ αξιολόγηση, τις δημοσκοπήσεις, το φαινόμενο της πολυφωνίας μέσα στο κόμμα του, ενώ αναφέρεται και στο ενδεχόμενο συνεργασιών

294

Για οικονομικό και πολιτικό έλλειμμα του απλωμένου χεριού, όπως σημειώνει, κάνει λόγο ο βουλευτής Σάμου του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Σεβαστάκης, και εξηγεί ότι αυτό δεν το διαμόρφωσε η Αριστερά αλλά κυβερνητικές πρακτικές πολλών δεκαετιών.

Συνέντευξη στην Σοφία Λιάκου

Αναφέρει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύπλευρο κόμμα και αυτό, δηλώνει, είναι η δύναμη και η αδυναμία του, ενώ σημειώνει πως συχνά καθηλώνεται στις διαβουλεύσεις και πάσχει στις πρακτικές αποφάσεις. Στο θέμα των επενδύσεων εκτιμά ότι το κόμμα άργησε να συμφιλιωθεί ιδεολογικά με την αναγκαιότητά τους, λέει όμως πως πανικόβλητες αποκρατικοποιήσεις αποτελούν περιστασιακές ταμειακές διευκολύνσεις.

Η Ν.Δ. σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις διατηρεί την πρώτη θέση . Παράλληλα σας κατηγορούν ότι η γ’ αξιολόγηση θα φέρει και νέα μέτρα. Πιστεύετε ότι θα αντέξει η κυβέρνηση μέχρι το 2019 που λέτε ότι θα γίνουν οι εκλογές;

Οι δημοσκοπήσεις είναι εύθραυστο, επιστημονικά, εργαλείο που τα τελευταία χρόνια περνά κρίση αξιοπιστίας. Αυτό δεν πρέπει να αποκρύψει το γεγονός ότι η κυβέρνηση ασκεί μια επιβαλλόμενα δύσκολη πολιτική, που έχει οδηγήσει σε αντιδημοφιλείς αποφάσεις και νομοθετικές ρυθμίσεις. Η τρίτη αξιολόγηση δεν έχει νέα μέτρα, εντούτοις εκκρεμεί η σταδιακή εφαρμογή προγενέστερων, δύσκολων νομοθετικών επιλογών.

Ο κόσμος πιέζεται, το εισόδημα αποδυναμώνεται, η αγωνία συντηρείται. Εντούτοις υπάρχει μια μικρή αναστροφή, ένα αντιφέγγισμα. Δεν ξέρω αν είναι στροφή ή απλή διαύγαση, αλλά οφείλουμε να θεμελιώσουμε την ανάταξη. Οι νέες μορφές οικονομίας είναι περισσότερο «άυλες», αφηγηματικές, συμβολοκρατικές, παρά σχετίζονται με το καταληπτό κοινωνικό αγαθό και τη δημοκρατία της απόλαυσης. Επομένως χρειάζονται νέα παραγωγικά εργαλεία.

Πήρατε μια σειρά από μέτρα τα οποία ως αντιπολίτευση απορρίπτατε. Ψηφίσατε ένα ακόμη μνημόνιο. Πού οφείλονται οι τόσες υποχωρήσεις;

Οφείλονται σε δύο παράγοντες. Στη διαφορά ισχύος με τους δανειστές και στην έλλειψη ουσιαστικής εναλλακτικής. Σε περίπτωση ρήξης δεν υπήρχε δυνατότητα να τραφούν οι αστικοί πληθυσμοί, αφού ούτε η εισαγωγική μορφή της οικονομίας μας, ούτε τα ταμειακά διαθέσιμα, ούτε οι διεθνείς σχέσεις επιτρέπουν εναλλακτική.

Τα δύο τρίτα του πληθυσμού ζουν στις πόλεις, έχουν ανάγκη υποδομών και μηχανισμών τροφοδοσίας. Χωρίς διατροφική αυτάρκεια και ενεργειακό χρόνο δεν μπορείς να κάνεις ρήξεις. Νομίζω όμως ότι η ορθολογική επιλογή είναι η ρήξη με τα στερεότυπα, είναι η εκλογίκευση. Να κατανοήσεις το πρόβλημα. Επίσης να διαρρήξεις τη σχέση σου με τη δανειοκεντρική κουλτούρα που κακόμαθε τον λαό μας. Είναι απλό: δεν απλώνεις το χέρι, δεν σου επιβάλλονται όροι. Και αυτό το οικονομικό και πολιτικό έλλειμμα (του απλωμένου χεριού) δεν το διαμόρφωσε η Αριστερά.

Το συναντήσαμε διαμορφωμένο από κυβερνητικές πρακτικές πολλών δεκαετιών. Κυβέρνηση όμως δεν είναι μόνο οι υπουργοί, αλλά οι πολλαπλές δομές εξουσίας. Κυκλώματα, τοπικοί παράγοντες, προνομιακοί προμηθευτές νοσοκομείων, δημόσιων οργανισμών κ.λ.π. Μια μορφή «κυβέρνησης» είναι η δικτύωση που αιχμαλωτίζει διοίκηση και διοικούμενους, δημόσιο χώρο και πολίτες. Μια μορφή «κυβέρνησης» είναι η διάσπαρτη διαφθορά.

Σας αγχώνουν οι διαφορετικές φωνές μέσα στο κόμμα σας; Σας θυμίζω τελευταίως αυτές του Φίλη και του Χρυσόγονου.

Το αντίθετο. Ο ΣΥΡΙΖΑ αφομοιώνει τα διαφορετικά ρεύματα σκέψης που τον συγκροτούν. Οι διαφορετικές φωνές μπορεί να είναι πλούτος. Το φαινόμενο της πολυφωνίας δεν είναι συνηθισμένο στα μοντέλα κομμάτων που μέχρι του 2015 είχαν την κυβερνητική ευθύνη. Εντούτοις ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύπλευρο κόμμα και αυτό είναι η δύναμη και η αδυναμία του. Συχνά καθηλώνεται στις διαβουλεύσεις και πάσχει στις πρακτικές αποφάσεις. Επίσης, έχει αργά ρεφλέξ. Αργεί να δει το πρόβλημα, συχνά μέσα από καθηλωτικές ιδεολογικές ή συναισθηματικές εμμονές. Προτιμώ πάντως έναν μη διεφθαρμένο νωθρό, από ένα διεφθαρμένο καπάτσο.

– Η πολιτική που ακολουθείτε βοηθά τις επενδύσεις ή τελικά δεν είστε τόσο υπέρ;

Άργησε να διαμορφώσει μια σχετικά συνεκτική πολιτική επενδύσεων, κυρίως άργησε να συμφιλιωθεί ιδεολογικά με την αναγκαιότητά τους. Μην ξεχνάτε όμως ότι η πολυνομία και οι αχανείς συναρμοδιότητες, ο τρόπος που είναι κατανεμημένες οι ευθύνες, δεν οφείλεται κυρίως στην Αριστερά. Το σύστημα των νόμων αποτελείται από φωτογραφικές και αντιφατικές ρυθμίσεις, από δαιδαλώδεις συναρμοδιότητες (μη τύχει και κάποια διεύθυνση χάσει ζωτικό χώρο) κ.λ.π.

Άρα τα εμπόδια σε μερικές περιπτώσεις οφείλονται και στο ανορθολογικό σύστημα. Όμως μέρος της υπεραξίας μιας επένδυσης πέρα από τη χρησιμότητα σε βάθος χρόνου είναι και η αρχαιολογική και περιβαλλοντική εναρμόνισή της. Θεωρείται εμπόδιο το Κεντρικό Συμβούλιο Αρχαιοτήτων ή το Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, η Δασική Υπηρεσία κ.λ.π. Εντούτοις, τεχνολογικά είναι δυνατό να κάνεις σήμερα δύσκολες κατασκευαστικές παρεμβάσεις χωρίς ιδιαίτερη φθορά του περιβάλλοντος ή του αρχαιολογικού αποθέματος.

Επίσης είναι εξαιρετικά σημαντική η περιβαλλοντική αξιοπιστία της χώρας μας. Καλώς ή κακώς, βιομηχανική επανάσταση δεν συντελέστηκε, άρα δομική μόλυνση δεν υπήρξε. Το τοπίο, οι θάλασσες κ.λ.π. αποτελούν το βασικότερο τουριστικό επιχείρημα. Μια ασύντακτη ανάπτυξη αυτά τα θεμελιώδη τα φθείρει.

Επίσης πανικόβλητες αποκρατικοποιήσεις δεν αποτελούν επενδύσεις αλλά περιστασιακές ταμειακές διευκολύνσεις. Πολλές από αυτές τις βεβιασμένες κινήσεις αποδείχτηκαν λάθος. Όμως είναι σίγουρο ότι όσο δεν γίνονται μεγάλες, μελετημένες επενδύσεις θα καταφεύγουμε σε μέτρα φορολογικής πίεσης. Και αυτό έχει φτάσει στο όριό του.

«Η κουλτούρα συνεργασιών στον τόπο μας είναι μόνο πρακτική συγκολλήσεων και ισορροπιών»

Ποια η δική σας θέση σε ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Ν.Δ.; Κάποτε θα θεωρούσατε αδύνατη και μια συμμαχία με τους ΑΝ.ΕΛΛ.

Ποια Νέα Δημοκρατία εννοείτε; Την εξουσιομανή, επιθετική, ενίοτε με ακροδεξιές απολήξεις, ή την αστική, δημοκρατική παράταξη του συντηρητικού χώρου; Συνεργασία σε ποια βάση; Με ποιο πρόγραμμα; Με ποια στελέχη; Καταλαβαίνετε ότι σε προγραμματικές θέσεις, σε μια μίνιμουμ βάση, μπορεί να υπάρξει συνεργασία με όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου. Π.χ. στη διεκδίκηση χαμηλότερων φορολογικών κλιμάκων. Στην εθνική αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων που συνελέγησαν με κόπο. Στον ουσιαστικό, δημοκρατικό ανασχεδιασμό της δημόσιας διοίκησης.

Βλέπετε εσείς διαθεσιμότητες; Νομίζω ότι η κουλτούρα συνεργασιών στον τόπο μας είναι μόνο πρακτική συγκολλήσεων και ισορροπιών. Έχει αργοπορήσει η απόδοση των έστω δύσκολων μέτρων και η δημοσιονομική εξισορρόπηση είναι το μείζον που έχει επιτευχθεί, κι αυτή η μονομέρεια οφείλεται κυρίως στο εμφυλιοπολεμικό κλίμα

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια