Δημήτρης Κρέτσης «Ζωγραφίζω για να σου μιλήσω, όχι για να σε προβληματίσω»

Συνέντευξη στον Κώστα Κατόπη

635

Ο ζωγράφος Δημήτρης Κρέτσης με αφορμή την έκθεσή του με τίτλο «Υδατογραφίες», στην γκαλερί Art Shot Sophia Gaitani, μιλά για την καλλιτεχνική του ταυτότητα, τα έργα, τις εμπνεύσεις, την επικοινωνία με τον θεατή…

Ο Δημήτρης Κρέτσης είναι από εκείνους τους καλλιτέχνες που τιμούν την τέχνη και το ταλέντο τους, χωρίς να υπερεκτιμούν και να φλυαρούν. Γι’ αυτό και η συζήτηση μαζί του μοιάζει με κουβέντα με έναν φίλο, με ένα πρόσωπο οικείο που την αποζητάς γιατί εκμαιεύει αλήθειες και κρυστάλλινες προσωπικές καταθέσεις.

Δίχως υπερβολές και δίχως προσπάθειες εντυπωσιασμού. Μια γνησιότητα που πηγάζει από έναν απόλυτα ξεκάθαρο με την ταυτότητα του άνθρωπο και καλλιτέχνη, με πλήρη επίγνωση των αρνητικών και θετικών στοιχείων του. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει:

«Το ταλέντο είναι βασικό, αλλά δεν αρκεί. Είναι μόνο η αρχή. Απαιτείται πολλή δουλειά».

Ο Δημήτρης Κρέτσης είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα ένας εξαίρετος σχεδιαστής και κολορίστας. Ένας εικαστικός δημιουργός, που ορίζει τις επιφάνειές του, όσο μικρές ή μεγαλύτερες μπορεί αυτές να είναι. Τίποτα, όπως λένε, δεν είναι τυχαίο.

Τη ζωγραφική δεν την ανακάλυψε μεγάλος ο Δημήτρης Κρέτσης. Μαθητής ακόμη γυμνασίου πούλησε το πρώτο του έργου σε μια συμμαθήτριά του και ετοίμαζε τα σκηνικά για σχολικές παραστάσεις –στις οποίες αν κατάφερνε από το ξενύχτι των προετοιμασιών παρευρισκόταν– και συμμετείχε σε σχετικούς δημιουργικούς διαγωνισμούς. Βέβαια, δεν ήταν από μικρός πεπεισμένος ότι αυτό θα είναι που θα ακολουθούσε επαγγελματικά. Υποψήφια επιλογή ήταν και ο θριαμβευτής οδηγός νταλίκας. Τι συνδέει αυτά τα δυο; Η έννοια του ταξιδιού, της φυγής, της αλλαγής τοπίου, της επιστροφής, της επόμενης εμπειρίας. Ωραία ζωή, σαν τέχνη. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι:

«Η τέχνη δεν είναι μόνο επικοινωνία. Εμπεριέχει υπαινιγμούς εγωισμού. Είναι το μέσο μας να εκφραστούμε. Να δηλώσουμε. Να τοποθετηθούμε. Γι’ αυτό και –ακόμη και αν ακούγεται κάπως υπερβολικό σε ορισμένους– με απασχολεί πολύ το αν θα καταφέρω μέσα από την τέχνη μου να αφήσω κάτι πίσω μου. Να αποτελέσει η τέχνη μου εφαλτήριο δημιουργικότητας για κάποιον άλλο, για κάτι άλλο».

 Επικοινωνία με τον θεατή

Ο Δημήτρης Κρέτσης εκφράζεται, στις περισσότερες περιπτώσεις, μέσα από τη ρεαλιστική παραστατικότητα, όπως μεταπολεμικά αυτή διαμορφώθηκε. Με μόνη τη διαφορά πως η αληθοφάνεια την οποία χρησιμοποιεί αφορά στη συμβολική και αλληγορική γλώσσα, μέσω της οποίας απευθύνεται –με εκούσια αμεσότητα– στους θεατές του. Τα έργα του, εκτός του ρεαλισμού διαθέτουν και στοιχεία εξπρεσιονιστικά, συνδυασμένα μαζί με ορισμένα της λυρικής και χειρονομιακής αφαίρεσης, τα οποία ωστόσο είναι συγχωνευμένα στην ανάπτυξη των εικονογραφικών του θεμάτων, μέσα απ’ όπου ο καλλιτέχνης επιδιώκει να επικρατεί η σαφήνεια, η αμεσότητα και η ευθυβολία όσων επιθυμεί να εκφράσει. Κι αυτό γιατί αποδίδει στα έργα του τη στιγμιοτυπία ή την αποσπασματικότητα κινήσεων και δράσεων μιας «υπόθεσης», που συμπεριλαμβάνει στην αλληλουχία της τον θεατή:

«Θέλω τα έργα μου να είναι κατανοητά, ευανάγνωστα. Δεν είναι αυτοσκοπός μου ο προβληματισμός. Ζωγραφίζω για να σου μιλήσω, όχι για να σε προβληματίσω. Γι’ αυτό και μου αρέσει η απλότητα, η ειλικρίνεια. Και η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα να αυτοπροσδιοριστώ ως καλλιτέχνης, κυρίως γιατί αρχικά οι περισσότερες δουλειές μου ήταν κατόπιν παραγγελίας. Ήθελα τον χρόνο μου για να απαλλαχθώ από το άγχος “θα αρέσει αυτό ή όχι;”».

 Οι «Υδατογραφίες»

Μπορεί στα έργα του Δημήτρη Κρέτση να επικρατεί η εικονογραφική παράμετρος στον τρόπο διαπραγμάτευσης της θεματογραφίας του, προκειμένου να παρασταθεί, μέσα από αυτήν και περισσότερο απ’ όλα, το ύφος, το κλίμα και η ατμόσφαιρα που προκαλεί η οπτική αίσθηση. Αυτό όμως είναι μόνον ένα εξωτερικό χαρακτηριστικό του γνώρισμα, που γίνεται με σκοπό τη διέγερση του συνειρμού εκ μέρους του παρατηρητή. Η πραγματικότητα είναι πως ο ζωγράφος σκηνοθετεί και σκηνογραφεί τις όψεις μιας αλήθειας που λαθραία υποφώσκει, παρασύροντας τον θεατή στα αινίγματά της, χωρίς να του αποστερεί, από την άλλη πλευρά, την ευφροσύνη, τη σαγήνη, τη χαρά και την ικανοποίηση να αντιλαμβάνεται και να συμμετέχει στο προφανές, ως πρωταγωνιστής ή ως μέρος της πλοκής. Το δήθεν «προφανές», άλλωστε, είναι εκείνο που παριστάνει ο Κρέτσης, μέσα από το στιγμιαίο «πάγωμα» της ρευστότητας των διαδραματιζομένων ή όσων πολύπλευρα υπαινίσσεται η κάθε του «εικόνα». Όπως οι εικόνες στις «Υδατογραφίες» του:

«Η σχέση μου με τη θάλασσα ξεκινά από τα παιδικά μου χρόνια. Θυμάμαι πάντα ακέραιες τις φωτογραφίες με φόντο τη λίμνη Λυσιμαχία. Σε αυτά τα μέρη μεγάλωσα. Φτιάχναμε καραβάκια, κολυμπούσαμε, μέσα σε 20 λεπτά μπορούσα να βρεθώ στη θάλασσα, η Λευκάδα ήταν δίπλα μας. Το υγρό στοιχείο ήταν πάντα παρόν στη ζωή μου. Εκεί. Εδώ».

 «Ηθική» και εικονοπλασία

Τον Δημήτρη Κρέτση τον απασχολεί εδώ και χρόνια η «ηθική» διάσταση και ο ρόλος της εικονοπλασίας, αφ’ ης στιγμής την ηθική την εκλαμβάνει ως πράξη του «πολιτεύεσθαι», δηλαδή ως μια στάση ζωής που σε αναγκάζει να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου απέναντι σε όσα συμβαίνουν και σε όσα σε συμπεριλαμβάνουν, χωρίς απαραιτήτως να τα υιοθετείς.

«Δεν μπαίνω στη διαδικασία να κρίνω και να συγκρίνω σύγχρονους και παλαιότερους καλλιτέχνες. Άλλωστε, η ίδια η εποχή συμβάλλει σημαντικά στο πλαίσιο που αναπτύσσεται και αναγνωρίζεται ένα ταλέντο. Αυτό που σίγουρα μου λείπει από τη παρούσα κατάσταση είναι η “μαστοριά”. Γιατί έχοντας ως βάση το ταλέντο τους επιδίωκαν τη μελέτη, την εμβάθυνση, τη λεπτομέρεια. Προσπαθώ να το ακολουθώ όσο μπορώ. Γι’ αυτό και βρέθηκα δίπλα σε τεχνίτες που κατασκεύαζαν βάρκες – πρωταγωνίστριες σε πολλά έργα μου. Αλλά και όταν βρέθηκα στην Ισπανία παρακολούθησα μαθήματα ανατομίας. Τότε είχα στο μυαλό μου να ασχοληθώ με comics, και φυσικά ασχολήθηκα. Ήθελα να δω πώς λειτουργεί το ανθρώπινο σώμα. Να ανακαλύψω τη δομή μέσα από την αποδόμηση».

 Συλλογισμοί…

Πρωτίστως, καθώς φαίνεται από τα έργα του, επιθυμεί να έλξει τον εκάστοτε παρατηρητή του, προκειμένου εκείνος να συμμετάσχει ενεργά και στο βάθος όσων κρύβει η κάθε πολυδύναμη «εικόνα» του. Μια εικόνα που φαινομενικά φαντάζει μονοδιάστατη, ενώ όσο κανείς την εξιχνιάζει αποκαλύπτει μια πλειάδα επιπέδων, οδηγώντας τον θεατή σε συλλογισμούς γύρω από την ίδια τη φύση της δημιουργίας και παράλληλα τη φύση της ζωής μας.

«Ο θαυμασμός και η αποκωδικοποίηση ενός καλλιτέχνη απαιτούν μέτρο. Η θεοποίηση και η υπερανάλυση των έργων τους μάλλον αλλοιώνουν τη σταδιακή ανακάλυψη του ταλέντου τους από τον καθένα μας. Σταδιακά ανακάλυψα και εγώ το μεγαλείο του Ελ Γκρέκo

INFO 1

Η αίθουσα τέχνης «Τεχνοχώρος», η οποία συνεργάζεται με το εστιατόριο «Βαρούλκο Seaside», του Λευτέρη Λαζάρου, θέλοντας να τιμήσει τον θεσμό των Ποσειδωνίων έχει τοποθετήσει στο εστιατόριο έργα του Δημήτρη Κρέτση, πάντα σε θεματική συνάρτηση με τη θάλασσα και τη ναυσιπλοΐα. Αναζητήστε τα!

INFO 2

Art Shot Sophia Gaitani: Summer Lovers/4η χρονιά:

Η φετινή τέταρτη χρονιά ενός εικαστικού θεσμού είναι επικεντρωμένη στην εικαστική δημιουργία νέων Ελλήνων ζωγράφων. Μετά το επιτυχημένο πέρασμα της Χρύσας Ανδρόνικου και της Μίλυ Μαρτιώνου, είναι η περίοδος του Δημήτρη Κρέτση με τις «Υδατογραφίες» του. Από τις 16 Ιουνίου έρχεται το καθιερωμένο pop-up event του Art Shot, με τίτλο «Let’s go to the beach», με την καλοκαιρινή συλλογή του σχεδιαστή Πάνου Απέργη και την παρουσίαση του νέου brand «Art <3 Graphic».

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια