Δημήτρης Δήμου: «Στη γλυπτική δεν μπορείς να κρύψεις πράγματα, δεν είναι καμβάς»

Ο γνωστός γλύπτης μιλά στην «Α» για την έννοια της τέχνης σε ό,τι αφορά την ανθρώπινη ύπαρξη, για τα έργα του, για τις επόμενες δουλειές του…

2668

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη –

Ταξιδέψαμε από την Αθήνα στα Οινόφυτα για να συναντήσουμε τον γλύπτη Δημήτρη Δήμου στη Βιβλιοθήκη Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Β’ Οινοφύτων, στα Οινόφυτα. Το οίκημα της βιβλιοθήκης καινούργιο, καθαρό, περιποιημένο, κόσμημα για την περιοχή. Ο Δημήτρης Δήμου μάς υποδέχτηκε ευγενικά στην πόρτα. Μπαίνοντας, στο τραπέζι συνεδριάσεων ήταν τοποθετημένο ένα προσχέδιο του Οιδίποδα. Ρομαντικός, σοβαρός, κλειστός σαν χαρακτήρας, μας μίλησε για την τέχνη ως έναυσμα αναζήτησης, επεξεργασίας και αναδόμησης της ανθρώπινης ύπαρξης. Πρωταγωνιστής στη δουλειά του πάντα το ανθρώπινο σώμα, ως τόπος ζωής, συναισθημάτων και δημιουργίας. Μελετώντας τα έργα του συμπεραίνουμε ότι προσεγγίζει την τέχνη με βιωματικό τρόπο μέσα από τον προσωπικό και ενδοσκοπικό του τόνο, με αγωνιώδη αναζήτηση της ίδιας της ζωής και της κατανόησης της αλήθειας. Καλλιτέχνης που δραστηριοποιείται, ως σήμερα τουλάχιστον, κυρίως στη γενέτειρά του.

– Δημήτρη, τι αντιπροσωπεύει στη ζωή σου η γλυπτική;

– Η γλυπτική για μένα είναι η μεγάλη ερωμένη, είμαι «εγώ», είναι ο προσωπικός μου χώρος. Μέσω αυτής βλέπω τον εαυτό μου. Όταν πετάω τα περιττά υπάρχει μόνο η φόρμα και το φως. Στη γλυπτική δεν μπορείς να κρύψεις πράγματα. Δεν είναι καμβάς, έχει φως, και η αλήθεια artπου διαχέεται στη φόρμα.

– Θεωρείς ότι η τέχνη σου είναι επηρεασμένη από άλλους καλλιτέχνες; Ποιους καλλιτέχνες θαυμάζεις;

– Αναμφισβήτητα ο Ροντέν με έχει σημαδέψει. Είναι ένας καλλιτέχνης που στην πορεία της δουλειάς του αρνήθηκε να αγνοήσει τις ανθρώπινες αδυναμίες και τις περιέγραψε όσο καλύτερα μπόρεσε με ρεαλισμό και δύναμη. Θαυμάζω, επίσης, και τους Έλληνες κλασικούς που αντιπροσωπεύουν την καταγωγή μου, τις ρίζες μου.

– Σε ποια μέρη της Ελλάδας έχουν τοποθετηθεί έργα σου;

– Έργα μου υπάρχουν σε δημόσιους χώρους και σε ιδιωτικές συλλογές. Στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» είχε εκτεθεί το έργο μου «Σφιγξ», ένα μαρμάρινο γλυπτό το οποίο τώρα είναι τοποθετημένο στην Πινακοθήκη Γρηγοριάδη, στο Νέο Ηράκλειο. Στα Οινόφυτα υπάρχει ο ανδριάντας του καπετάν-Ιωάννη Λιάπη, που έχω φιλοτεχνήσει.

Επίσης, ο ανδριάντας του Οιδίποδα αγοράστηκε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μαυροματίου Θήβας και αναμένεται να τοποθετηθεί σε πλατεία έναντι του Σφίγγειου Όρους. Θα ήθελα να τονίσω ότι η γνώση μας για τον μύθο του Οιδίποδα στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στους τραγικούς ποιητές, και ιδιαίτερα στον Σοφοκλή. Ο μύθος των Λαβδακιδών αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι του θηβαϊκού μυθικού κύκλου, ενώ κάποια σημεία του διασώζονται στο ομηρικό έπος. Γι’ αυτό και η τοποθέτηση αυτού του έργου στον συγκεκριμένο χώρο είναι ιδιαίτερα σημαντική. Έχει, επίσης, τοποθετηθεί μια προτομή ενός αγωνιστή της αντίστασης στην Πύλη Βοιωτίας.

– Εκτός από τη γλυπτική έχεις ασχοληθεί και με τη ζωγραφική, και με τη σκηνογραφία, και με τη σκηνοθεσία. Μίλησέ μας γι’ αυτές σου τις δραστηριότητες.

– Εκτός από τη γλυπτική ασχολούμαι με τη ζωγραφική και την αγιογραφία. Ζωγραφικά έργα μου υπάρχουν κυρίως σε ιδιωτικές συλλογές. Με τη σκηνοθεσία ασχολούμαι σε ό,τι αφορά την performance, την παρουσίαση των έργων μου, το video art και τις εγκαταστάσεις. Έχω, όμως, σκηνογραφήσει παραστάσεις του Πειραματικού Θηβαϊκού Θεάτρου και μια παράσταση στο θέατρο Αλκμήνη στο Γκάζι, σε ένα έργο του Μπρεχτ.

Στην αγιογραφία έχω μια ιδιαίτερη αγάπη, ιδίως στην τοιχογραφία. Προτιμώ να δουλεύω σε ξωκκλήσια. Τώρα ετοιμάζω ένα ξωκκλήσι στη Σητεία, στην Κρήτη, και η σπουδή της φόρμας αυτής μ’ έχει ενθουσιάσει. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, σε σχέση με τη γλυπτική, έχει η φιγούρα και ο συμβολισμός της, όπως αυτά εκφράζονται στη βυζαντινή τέχνη.

 

Μέσω της δουλειάς σου εκφράζεις τη θρησκευτικότητά σου και την αγάπη σου για τον άνθρωπο;

– Η δουλεία μου είναι ανθρωποκεντρική και μέσω αυτής οριοθετούμαι κοινωνικοπολιτικά, δημιουργώντας για τον κόσμο και τον άνθρωπο ένα δικό μου μανιφέστο, που το πραγματεύομαι καθημερινά ανάλογα με τις εκάστοτε κοινωνικές επιρροές και συμβάσεις.

Στα έργα μου υπάρχει διάχυτη η θρησκευτικότητα. Διαφαίνεται η ανάγκη για προσέγγιση με μεγάλη ειλικρίνεια του μεγάλου ερωτήματος του ανθρώπινου γένους, δηλαδή της ύπαρξης ή όχι του Θεού. Δεν είναι μια προσέγγιση με την έννοια της θρησκοληψίας. Από τη στιγμή που ξεκάθαρα και ειλικρινά δεν έχω ξεφύγει από την αρχαία ανάγκη της ανθρωπότητας να οδεύει προς το θείο, εντάσσω στη δουλειά μου με ειλικρίνεια τη θρησκευτικότητα.

– Έχεις φιλοτεχνήσει τον «Οιδίποδα», γλυπτό που θα τοποθετηθεί στη Θήβα, έναντι του Σφίγγειου Όρους. Τι αντιπροσωπεύει για σένα ο Οιδίποδας;

– Ο Οιδίποδας είναι σημαντική μορφή, είναι το ανθρώπινο γένος στο μεταίχμιό του, μια εμμονή. Εμμονή όχι ως φιγούρα αλλά ως υπόσταση. Το μυθικό αυτό πρότυπο συνδέθηκε με τις πτυχές της ανθρώπινης αυτογνωσίας και αποτέλεσε πεδίο ενδελεχούς μελέτης και έρευνας. Αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο σαν ανθρώπινο γένος και όλα αυτά που φέρει πάνω του, τον άνθρωπο από την απαρχή του. Φέρει τη Δύση, την Ανατολή, φέρει πάθη και λύσεις και λειτουργεί στο μεταίχμιο του καλού και του κακού, του μπροστά και του πίσω. Έχει πολλές συμβολικές προεκτάσεις ενός θέματος, ήδη συγκινησιακά φορτισμένου. Δούλεψα το έργο αυτό με ενδοσκοπικό τόνο, με το εσωτερικό περιεχόμενο των θεμάτων που με απασχολούν. Προσπάθησα να ζωντανέψω την ψυχή με το ανθρώπινο σώμα, ως τόπο ζωής, συναισθημάτων και δημιουργίας.

«Από τη στιγμή που ξεκάθαρα και ειλικρινά δεν έχω ξεφύγει από την αρχαία ανάγκη της ανθρωπότητας να οδεύει προς το θείο, εντάσσω στη δουλειά μου με ειλικρίνεια τη θρησκευτικότητα»

– Μίλησέ μας για την παρουσίαση της δουλειάς σου, γι’ αυτό το concept, της «Αέναης Σπουδής στον άνθρωπο». Πώς σκοπεύεις να το παρουσιάσεις στο κοινό;

– Από τον Οιδίποδα υπάρχουν προσχέδια, αρκετές μάσκες, προσωπεία και άλλες σπουδές. Θα χρησιμοποιήσω και κάποια εργαλεία για την παρουσίαση της όλης δουλειάς μου: μια συνέντευξη, το θέατρο και τη γλυπτική εγκατάσταση. Συνεργάστηκα με τον Λάζαρο Παπαδόπουλο για το κείμενο της συνέντευξης της performance. Ο δημοσιογράφος καταγράφει αυτά που προσλαμβάνει από μένα. Δηλαδή θα τον χρησιμοποιήσω σαν καθρέφτη.

Άλλο εργαλείο που θα χρησιμοποιήσω είναι το θέατρο και θα συνεργαστώ με τον επίκουρο καθηγητή στον τομέα Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, τον κύριο Σίμο Παπαδόπουλο. Η συνέντευξη, το μπρεχτικό θέατρο και η γλυπτική εγκατάσταση θα παρουσιαστούν ως ένα αυτούσιο αποτέλεσμα της όλης μου δουλειάς και πορείας.

Σκοπός αυτού είναι ο άνθρωπος να μπορεί να έρχεται σε αντιπαράθεση με την προσωπική του πορεία, ώστε να αναπροσδιορίζεται στο τωρινό γίγνεσθαι και τοποθετείται με κριτική ματιά τις στιγμές των μεταιχμίων του.

– Θα χαρακτηρίζαμε τη δουλειά σου ανθρωποκεντρική. Το γλυπτό σου Σφιγξ» κοσμεί τον εξωτερικό χώρο της Πινακοθήκης Γρηγοριάδη;

– Θεωρώ τη Σφίγγα συνέχεια κάποιων προσχεδίων που είχα φτιάξει. Τα πρόσωπά μου τα δημιουργώ «άφυλα», χωρίς να ανήκουν σε κάποια φυλή, ή να έχουν κάποιο φύλο. Η σφίγγα ως έννοια του κακού και ο Οιδίποδας είναι αντιήρωες. Είναι εν δυνάμει τα πάντα και αιωρούνται. Πραγματεύομαι την προσωπική ευθύνη του ανθρώπου, καθώς μπορούν να κινηθούν σε οποιαδήποτε κατεύθυνση, αφού αιωρούνται.


Who is who

Ο Δημήτριος Δήμου γεννήθηκε το 1975, ζει και εργάζεται στη Θήβα Βοιωτίας. Το 2008 εισάγεται στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Το 2013 γίνεται μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος.

Το 2015 συμμετέχει στην ομαδική έκθεση «Περί έρωτος διασταυρώσεις» στην Πινακοθήκη Γρηγοριάδη.

Το 2015 συμμετέχει στη συλλογική έκθεση «Γέφυρα», στο Sofitel Athens Airport.

Το 2015 σκηνογραφεί την παράσταση «Αντιγόνη», του Σοφοκλή, από το Θηβαϊκό Πειραματικό Θέατρο (ΘΗΠΕΘΕ), σε σκηνοθεσία Λάζαρου Παπαδόπουλου.

Το 2014 συμμετέχει σε ομαδική έκθεση εικαστικών για τα παιδιά του Κομπάνι της Βόρειας Συρίας στην Τεχνόπολη στο Γκάζι.

Το 2012 κάνει τη σκηνογραφία και τα κοστούμια στο θεατρικό έργο «Αυτός που λέει Ναι και Αυτός που λέει Όχι», του Μπ. Μπρεχτ, σε σκηνοθεσία Σίμου Παπαδόπουλου, στο θέατρο Αλκμήνη.

Το 2012 συμμετέχει στην ομαδική έκθεση «Η παρέα της Φλώρινας εκθέτει», στη Βίλλα Στέλλα, στο Ηράκλειο Αττικής.

Το 2012 και 2011 συμμετείχε σε ομαδική έκθεση με τον ζωγράφο Αλέξανδρο Λιάπη, με το γλυπτό «Σπουδή στον Οιδίποδα», καθώς και με ζωγραφικά έργα στο Πολιτιστικό και Εκκλησιαστικό Κέντρο Οινοφύτων Βοιωτίας.

Το 2010 συμμετέχει σε ομαδική έκθεση του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών «Κατάληψη: Παλαιά Αγορά», στη Φωκίωνος Νέγρη στην Αθήνα.

Την ίδια χρονιά πραγματοποιήθηκε η πρώτη ατομική του έκθεση στον Παλαιό Συνοικισμό Θήβας «Κύτταρα υπό Καταστολή, Συνοικισμοί-Καταυλισμοί-Γκέτο», με γλυπτική εγκατάσταση.

Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές. Το χαρακτικό του «Άγ. Λουκάς της Κριμαίας» φιλοτέχνησε το εξώφυλλο του ομώνυμου cd.

Μόνιμο υπαίθριο γλυπτό του, προτομή του αγωνιστή Στέφα Μαλιάτση, υπάρχει στην Πύλη Βοιωτίας.

Επίσης, γλυπτό του, ανδριάντας του Καπετάν-Ιωάννη Λιάπη, κοσμεί τον εξωτερικό χώρο της Βιβλιοθήκης Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Β’ Οινοφύτων.

Το γλυπτό του «Οιδίπους» αγοράστηκε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μαυροματίου Θήβας και αναμένεται να τοποθετηθεί σε πλατεία, έναντι του Σφίγγειου Όρους.

Το γλυπτό του «Αέναος σπουδή στον Άνθρωπο, Σφιγξ» κοσμεί τον εξωτερικό χώρο της Πινακοθήκης Γρηγοριάδη.

 

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια