Αναβιώνει «λύση» ανάλογη του Νοεμβρίου 2012 για χρέος – ΔΝΤ

180

Η δεσμευτική νομιμοποίηση των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων μέτρων για το χρέος, με μία πρωθύστερη «υποσχετική» από την Ευρωζώνη δρομολογεί την… επιστροφή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα. Με την προϋπόθεση βέβαια της ολοκλήρωσης της β’ αξιολόγησης.

Το μοντέλο της επιδιωκόμενης συμφωνίας θυμίζει αρκετά τις συζητήσεις και τη μορφή του «συμβολαίου» που είχε υπογράψει τον Νοέμβριο του 2012 η Ευρωζώνη, το ΔΝΤ και η Ελλάδα.

Τότε η Ευρωζώνη είχε δεσμευθεί να κάνει όποιες ρυθμίσεις χρειάζεται για το ελληνικό χρέος αρκεί η Ελλάδα να έχει πρωτογενή πλεονάσματα. Η Ελλάδα είχε δεσμευθεί ότι θα πετύχει επαρκή πρωτογενή πλεονάσματα. Και το ΔΝΤ είχε υπ’ αυτούς τους όρους δεχτεί ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο και παραμένει στο πρόγραμμα.

Βέβαια η Ελλάδα είχε πιάσει πρωτογενή πλεονάσματα ένα χρόνο ενωρίτερα, αλλά ποτέ –ούτε η Ελλάδα ούτε η Ευρωζώνη, ούτε το ΔΝΤ– κανείς δεν ενεργοποίησε την συμφωνία, παρά μόνο το ΔΝΤ που είχε μπει με αυτή την προϋπόθεση στο πρόγραμμα.

Τώρα η «συμφωνία» έχει τα ίδια χαρακτηριστικά αλλά παρ’ όλα αυτά το μοντέλο αυτό επιλέγεται ως το μοναδικό που μπορεί «να τετραγωνίσει τον κύκλο» της αναγνώρισης της βιωσιμότητας του χρέους με το ΔΝΤ εντός της συμφωνίας.

Τι λέει η νέα συμφωνία; Λέει ότι η Ευρωζώνη θα προχωρήσει με την προϋπόθεση της ολοκλήρωσης της β’ αξιολόγησης από την Ελλάδα:

* στην υλοποίηση των μέτρων (βραχυπρόθεσμων) άμεσης εφαρμογής για το χρέος και

* την δέσμευσή της ότι το 2018 θα δρομολογήσει τα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα.

Υπό την προϋπόθεση αυτή το ΔΝΤ θα συμφωνήσει στην επιστροφή του στο ελληνικό πρόγραμμα, μία επιστροφή που θα βασίζεται στην – υπό την αίρεση της εφαρμογής των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων μέτρων – βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

Κάπως έτσι σκοπεύουν να λύσουν τον γόρδιο δεσμό της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους που από την μία σκοντάφτει στην προϋπόθεση της βιωσιμότητας που απαιτεί το ΔΝΤ και από την άλλη στην άρνηση του Σόιμπλε να πάρει τα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα – που χρειάζονται την έγκριση των κοινοβουλίων – πριν από τις γερμανικές εκλογές… Όλα αυτά βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα στο μεταξύ θα έχει είτε μέχρι τέλος του έτους είτε το αργότερο μέχρι τον Φεβρουάριο ολοκληρώσει την β’ αξιολόγηση.

Για το πρώτο πακέτο μέτρων αυτά που αποκαλούνται «βραχυπρόθεσμα” δεν υπάρχει πρόβλημα για τον κ. Σόιμπλε καθώς αφορούν μικρής έκτασης παρέμβαση και μπορούν να περάσουν ως διευθέτηση στο πλαίσιο της πολιτικής διαχείρισης κινδύνου για τον ESM χωρίς την παρέμβαση των κοινοβουλίων. Αλλά για το ΔΝΤ τα μέτρα αυτά δεν αλλάζουν τίποτα στο πρόβλημα της βιωσιμότητας αφού απλώς λύνουν ένα βραχυπρόθεσμο (2017) επιτοκιακό πρόβλημα, επιμηκύνουν την μέση διάρκεια κατά μόλις 4,5 χρόνια και εξισορροπούν χωρίς να αλλάζουν το συνολικό κόστος στις ετήσιες πληρωμές στο διάστημα αυτό. Το κρίσιμο θέμα όπως επισημαίνουν ανώτατα διοικητικά στελέχη της ΤτΕ είναι η περαιτέρω μακροχρόνια επιμήκυνση του χρέους και η διασφάλιση επιτοκιακού κόστους στην διάρκειά του όχι μεγαλύτερη από το 1,5%.

Αυτά θα δεσμευθεί ότι θα τα συζητήσει και θα τα συγκεκριμενοποιήσει το Eurogroup το …2018 αν και εφόσον η Ελλάδα στο μεταξύ ολοκληρώνει το πρόγραμμα «ευπειθώς” στις μνημονιακές εντολές.

Έτσι για δεύτερη φορά όπως τον Νοέμβριο του 2012, με αυτόν τον «ευρωπαϊκού τύπου” πρωθύστερο συλλογισμό θα δεσμεύεται και το ΔΝΤ ότι μπορεί να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα.

Στην ίδια Κατηγορία


Το Axiaplus, θεωρεί δικαίωμα του αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του μέσω του προφίλ που διατηρεί στο Facebook. Εντούτοις, τονίζουμε ρητά πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

σχόλια